Dostoyevski'nin ilk eseri olan bu kitap ardından gelecek tüm eserlere kefil benim için.
Dertlerinin içinde yüzerken, başını sevgiyi görmekten eksik kalmayacak kadar dik tutabilmekti belki insanı boğulmaktan kurtaran.
Aksi halde böylesi bir kitapta karakterlerin ilk sayfalardan boğulması gerekirdi ama onlar sağ kalırken, acılarda, tasvirlerde boğulan okurlar oldu. Ama o okurları da boğulmaktan kurtaran yine o karakterler yine o hayatı sevgi ile daha yaşanır kılan dostlukları oldu.
Hislerin böylesine içten olduğu bir kitabı hislerinizin varlığını hatırlamak ve hayatta nelere değer verdiğinizi sorgulamak için okumanızı tavsiye ederim.
Not: Büyüyü bozmamak adına içeriğine pek değinmek istemedim.
Sevmenizi dilerim.
·
8 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.