"Hindistan, yürekli insanların kentidir."
Kitabı okumak için belli ritüeller oluşturdum kendime. Mesela uyumadan önce, canım sıkkınken ve bambaşka bir dünyaya yolculuk etmek istediğimde.
Tabi hangisiyle yola çıkarsam çıkayım, sonucu uzun bir süre bırakmamak oluyordu. Kitabı okuduğum esnada hızlı hızlı çeviriyordum sayfaları fakat bir yandan da bırakmak isteği duyuyordum çünkü bitişi, öğrenememekten daha çok üzecekti beni. Nitekim öyle de oldu, her sayfasından zevk aldığım kitap bittiğinde, Hindistan'da uzun bir zaman geçirmişim de artık evimdeymişim hissiyle irkildim. Derken ikinci kitabı öğrendim ve hemen Dağ Gölgesi'ne başladım.
Bitirmek üzdü dedim fakat emin olun okumuş olduğunuz için yüzünüzde buruk bir Prabaker gülümsemesi oluşacak.