“Zamanın çoktan sildiği bir hata için cezalandırılabilir miydi insan?
Bu kadar sarsıcı ve yaman bir çelişki içinde bırakacak başka bir soru ile henüz karşılaşmadım.
Merhamet, sevgi şefkat, adına ne derseniz, mi galip gelmeli, adalet mi galip gelmeli?
Her insan bu kadar bağışlanmak isteyip de neden bağışlamaz ki?
Bir gün, Tanrı, tüm bir insanlığı affedip cennetime alırım ama bunu herkes istemeli dese cevabınız ne olurdu?
Sonsuzluğu kucaklar mıydınız?
Zor soru... Sonsuzluğu kucaklamayı seçeceğime karar vermiştim bir süre önce üstüne uzuuun uzun düşündükten sonra; affetmeyi seçerdim. (Soruyu sık sık hatırlatıp cevabımı tekrar gözden geçirdiğim ve hatta tereddüt ettiğim zamanlar olmuyor değil elbet ama konumuz bu değil.)
Irene ve Fritz’in korku, ceza, utanç üçgenindeki konuşmasından kendinize çok pay çıkaracaksınız..
Ama unutmayın hikayenin sonunda sizi tatmin edecek, belki de mutlu edecek ve hatta derin bir nefes aldıracak detay Irene’nin bedeninde dolaşan azap dalgalarını, tir tir titreyen bedenini, yırtılır gibi seğiren bedenini sarmalayan affedicilik olacaktır.
Bu kadar lezzetli bir okuma sunup bu kadar dokunabildiğiniz için teşekkürler Bay Zweig..’
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.