Hasan Ali Toptaş okurken kendini cümlelerin akışına bırakıp imgelerle şiirsel anlatıma kapılıp zihninde uçsuz bucaksız efsanevi diyarlara yolculuk yapan bir tek ben değilimdir diye düşünüyorum. Bu kitapta da Güldiyar karakterini iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Okurken onunla susuyor, onun ne yaşadığını, acısını tahayyül etmeye çalışıyorsunuz. Ve onun gibi gözlerinizden damlalar yerine taşlar süzülüyor.. Ümit Yaşar Oğuzcan 'ın dizelerindeki gibi kör kuyularda merdivensiz kalıyoruz. İnsanların çaresizliğini zevkle izleyen güruhun nasıl bu kadar zalimleştigini anlamlandırmaya çalışıyorsunuz. Kitabın en sevdiğim kısımlarından biri "Ben kötülük edenle kötülüğe maruz bırakılana aynı yüz ifadesiyle bakamam. İkisine de gülümseyemem." cümlelerinin geçtiği yerdi benim için.Türkçe herzamanki gibi masalsı bir şölen tadında kullanılmış ve bizlere sunulmuş her sayfada. Kapak fotoğrafının Nuri Bilge Ceylan'ın 'Ahlat Ağacından' seçilmesi fevkalâde diyebilirim. Ve son olarak kitabın ismi mükemmel seçim benim için. Münir Nurettin Selçuk yorumuyla "Beni Kör Kuyularda " bestesi eşliğinde okunması tavsiyemdir.
"Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın
Denizler ortasında
bak yelkensiz bıraktın..."
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.