Konuşamıyorum, yürüyemiyorum, kendi başıma yemek yiyemiyorum ya da tuvalete gidemiyorum. Kollarım ve ellerim oldukça güçsüz, yine de uzaktan kumandanın tuşlarına basabiliyorum.Tekerlekli sandalyenin kollarını tutup sandalyemi hareket ettirebiliyorum.Ama bir kaşığı yada kalemi düşürmeden tutamam. Dengem yok gibi, bir hacıyatmaz bile hareketlerini benden daha iyi kontrol eder. İnsanların onu küçümsemesine aldırmadan bakıcısı ve ailesinin desteğiyle kendini sürekli geliştiren bir çocuk.İçinde müzik aşkı o müziklerdeki hatıralar var. Hep yeni kelimeler yeni şeyler öğrenme çabası insanı etkiliyor. Tek ihtiyacı insanların onu anlaması.