Kitabı bitirdiğimde Agatha Christie okumuş gibi hissettim, bu sonlar onda oluyordu sürekli. Bir şok etkisi oldu üstümde, "nasıl ya şaka çıksın" dedim. Zaten kitabın son sayfasında Agatha Christie'nin bir romanından alıntı olması da bana "evet doğru düşünmüşsün" izlenimi verdi.
Kitap su gibi akıyordu, merakla okumaya devam ettim. Geçen dostluk, bahsedilen hisler, her duygu çok gerçekçi ve kendinden bir parça bulacağın şekildeydi.
O zaman Ahmet Ümit' e devam :)
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.