'Kendi kurtatıcın yalnızca sen kendin olabilirsin. '
Bu kitap belki de okuduğum en sert üsluplu kitap. Reich dinle küçük adam diye başlıyor söze ve kimler küçük adamdır bunları açıklıyor.
Bu küçük adamlar belirli ırklardan, cinsiyetlerden ya da yaşlardan adamlar değil bu adamlar çevremizdeki adamlar. Neredeyse hepsi...
Reich bu kitabı yazdığında yayımlanma amacı yokmuş zaten kitapları bir dönem yasaklatılmış. Kitap nutuk niteliğinde ama çoğu kısmı öğütten çok yakınmalar içeriyor. Gerçekleri direk suratınıza çarptırarak söylüyor, lafı dolandırmıyor ya da yumuşatmıyor.
Ortalara doğru küçük adam olduğumu anladım ve bu beni bir miktar üzdü. Küçük adamlar o kadar fazlalar ki zaten büyük ihtimalle okurların çoğu da onların bir türünün içinde olduğunu hissedecekler.
Gerçeklerin bu kadar üst üste söylenmesi biraz rahatsız edici olabiliyor. Dünyanın durumunu düşündürüp karamsarlığa büründürüyor biraz da ama gerçekler acıdır ve bu gerçekleri söylemesi gereken insanlar vardır. Bunu kabullenmek gerek.
Kitabın en sevdiğim bölümü son bölümdü. Yazar okurların kendini küçük adam hissedeceklerini anlamış ki bu bölümde yazar biraz daha yumuşamış ve yol gösterici görevini üstlenmişti. Küçük adam sorular soruyor ve yazar da ona bunların çözümünü gösteriyordu.
Kitabın vurucu cümleleri küçük illüstrasyonlarla tekrar belirtilmiş ve bu kitaba hoş bir tarz katmıştı.
Sonuç olarak: Eğer büyük adam olmak istiyorsak üzülecek olsak da bazen gerçekleri duymaya maalesef ihtiyacımız var.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.