Alberto Manguel kısa anlatısında okurlarını Borges ile geçirdiği günlere götürüyor. Borges artık 90 yaşını geçmiş annesinin yerine bir okuyucu gereksinimi duyar herkese sorduğu gibi Manguel'e de sorar ve Manguel haftanın 3-4 günü Borges'e kitap okumaya gider.
Bu anlatılarda Borgesyen bir tavır var. Görme yetisi olmayan bir yazar Borges ve onun çırağı Manguel.
Öte taraftan gözlem metni; Borges'in evinin içinde dolandırıyor okuyucuları. Borges'in düşünce dünyasına dahil oluyorsunuz, yazın hayatının incelikleri önünüze seriliyor, Borges'in etkilediği yazarları görüyorsunuz.
Anıları aktarma ile bilgileri aktarma arasında Manguel müthiş bir denge kurmuş bence. Kitabın bir diğer naifliği ise kesinlikle içinde bulunan Sara Facio'ya ait Borges resimleri. Ben anlatı kitaplarındaki resim detaylarını ayrı bir seviyorum :)
·
79 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.