Tiyatro kulübünden bir arkadaşımın önerisiyle tanıştım yazarla; keşke daha önce keşfetseymişim dediklerimden biri oldu ama sonuçta her şey "kendi zamanında" yaşanıyor, değil mi? Yazar, hayat hikayesinin asla boğmayan detayları ve duygularını sizi asla sömürmeyen netliğiyle şahane bir eser oluşturmuş. Özellikle çocukluğuna dair kaleme aldığı hatıralarının psikolojik etkilerini okurken, ben de mevcut yaşımda hissettiklerimin muhtemel temeline ilişkin kaynağa indiğimi gördüm. Sırf bunu yaşattığı için bile çok sevebilirdim bu kitabı. Ama kesinlikle daha fazlası var; diğer kitaplarının doğuş hikayeleri, esinlendikleri ve esin verdikleri, aşkı, ailesi, "çok az keşke"leri ile dolu dolu geçirilen bir yaşam öyküsü. Son bölümü okuyana kadar "keşke babam veya dedem olsaymış" dediğim adamın, bir konuda (spoiler olmaması için yuvarladım burayı) kendi kaleminden itirafını (veya hayıflanmasını) görünce düşüncemden sıyrıldım ve bu hayatı nasıl doldurursan doldur, hatta istersen başkalarının avuçlarının içi şişinceye kadar seni alkışlamalarına sebep olacak başarılara imza at, yine de aklın hep hayatın "yaşamadığın" veya "daha az yaşadığın" versiyonunda kalacak. "O nedenle tüh'leri vah'ları bırak, akışa teslim ol ve yaşa!" dedim kendime...
·
11 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.