Sabahattin Al'nin Îçimizdeki Şeytan romanının baş karakterleri Ömer ve Macide, kitap boyunca pek muhabbet etmezler. Yazar bize karakterlerin düşüncelerini iç monolog şeklinde aktarmakta. Ömer Macide'yi gördüğünde onu canını verecek kadar çok sevdiğini hisseder. Fakat basit bir konuda bile çevresindeki insanlara hayır diyemediğini ve Macide'yi bir kalemde unuttuğunu, bu iradesizlikten dolayı hayatı ıskaladığını, farkında olmasına rağmen kendisine ne kadar yalan söylediğini anlarız. Bu iradesizlikten dolayı kendine kızmakta fakat hayatın kendini sürüklemesine engel olamamaktadır. Sürekli bir iç çatışma roman boyunca sürer Ömer'in monologlarında. Ve nihayet Macide hayat gibi yavaş yavaş ellerinden kayıp gider. Macide' yi gerçekten sevse böyle davranır mıydı? Ya da ona layık değil miydi? Aslında icimizdeki şeytan acizlik,iradesizlik, tembellik, gerçeklerden kaçmaktır..
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.