Livaneli'den okuduğum ilk kitap olur kendileri. Lakin asla son kitap olmayacak.
Kitabı bitirdiğimde kendime çok kızdım, neden daha önce okumadım diye.
Anlatımı gerçekten çok çok iyi. Kitabın özellikle ilerleyen kısımlarında ruhum öylesine daraldı ki öyle bir huzursuzluk hali geldi ki, gerçekten dedim gerçekten bu kitap adını çok hak ediyor.
"Ben bir insandım..." Okuduğum günden beri aklımdan bir an olsun çıkmayan cümle. Canımı öyle yaktı ki yaşanan olaylar, karakterler karşıma çıksa sarılıp ağlardım... İşin en can alıcı kısmı ise kitapta yaşanan olayları günümüz dünyasında da gerçekten yaşayanlar olduğunu bilmek oldu.
Benim gibi bir cahillik edip Livaneli ile tanışmadıysanız lütfen bir an önce okuyun. Daha önce okudunuz ama Huzursuzluk kitabına henüz şans vermediyseniz de asla ertelemeyin. Okuduğum tüm kitaplar arasında en çok canımı yakan ve bu kadar kısa bir hikaye olmasına rağmen aklımı en çok meşgul eden kitaptı. Okuyun okutun