Okuduğum ilk Cengiz Aytmatov romanıydı. En çok bilinen ve sevilen diğer iki romanı da kitaplığımda var aslında ama ben ince olduğu için bununla başladım.
Çocuğun iç dünyası bana biraz Zeze’ yi anımsattı, mesela o ağacıyla konuşurken çocuk da çantasıyla konuşuyordu :)
Aslında çok akıcı bir kitap, sürükleyici de denebilir. Ama ben sonunu çok farklı düşünüyordum. Kitapta Maral efsanesi o kadar kutsallaştırılmış ki, (adına kurban kesilmesinden tutun da dua edilmesine kadar..) Orozkul ve Bekey’ e o beşiği boynuzunda getirip çocukları olur zannetmiştim
Sonunu farklı düşünmeye çalıştım ama sanırım Aytmatov’ un da kitabın sonunda dediği gibi her ne kadar kitapta kötülük iyiliği yenmiş gibi gözüküyor olsa da ahlak üstünlüğü yine çocukta kalıyor.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.