Puan vermedi·246 syf.··
Beğendi
·
2020 33. kitabı
·
5 günde okudu
·
Okunma: 10 Nisan 2020 00:16
"Öyle çok dal salıyor, çok uç veriyor; tıpkı asmalar nasıl sülük salarsa, o sülük de her değdiği yere tutunmaya çalışırsa, Marquez'in öykülerinin dalları da öyle. Bence bu fışkınları, dalları kesmek, budamak gerekir ki anlatının ana gövdesi güçlensin." Bu okuduğum beşinci Gabo yapıtı ve ben öyle düşünmüyorum. Çünkü bu dallanıp budaklanmalar sayesinde muhteşem bir imgelem gücü yaratıyor yazar, evet belki fırtına yüzünden havada uçan ölgün balıklardan bahsetmese, ana gövde zarar görmeyecek, etkilenmeyecek fakat yazarın imzası, ruhu nereye kaybolacak o zaman? "Anladım, anladım ama ne diyor? Ne kaldı geriye bende bu öyküden!" Yine katılmadığım bir eleştiri. Çünkü yazar maruz kaldığımız tiksinti veren, öfkelenmemize belki de avaz avaz çığlık atmamıza sebep olacak o köhne üçüncü dünya gerçekliğini, çocuk masalı gibi akıcı, sanki sihirden, büyüden damıtır gibi coşku dolu bir akıcılıkla, sopayla vururken gıdıklama etkisi yaratır gibi bir olağanlıkla anlatıyor. Oykulerinde yoksulluk, savaş, sömürülen kadın ve erkekler tüm çıplaklığıyla sıradan ve katı bir cisim ağırlığında fakat çeşitli ot ve tutsulerle büyülenmiş gibi uçucu.. Orhan Pamuk'un da kullandığı gibi farklı yapıtlarında aynı karakter ve mekanlara değiniyor - ki bu benim çok hoşuma giden bir detay- Buendia'lar ve Macondo gibi. 17 farklı hikayeden oluşan kitapta aslında tüm öyküler birbiriyle bağlantılı aynı evrende geçiyor fakat olay örgüleri ve karakterler farklı, sık sık yolları kesişiyor - ki bunu ustalıkla yapmak için hikayeleri belirli bir matematikle örmesi ve büyük bir planlama yapmasi gerek- Düşgücü, imgelem ve büyükanne masallarını katliamlar, soykırımlar, yoksulluk ve unutulmuşlukla muhteşem bir konsantrasyonla birlestirdigine inandığım isimden son bir alıntıyla bitirmek istiyorum : İşçiler otomatik tufeklerle ekin gibi biçildikten, muz çiftlikleri bir bir eridikten, onlarla birlikte yüz kırk vagonlu muz trenleri de ortadan kaybolduktan sonra, kala kala bir tek kimseyi getirip götürmeyen, güneşten sararmış tozlu tren kaldı.
Sevgiden Öte Sürekli ÖlümGabriel Garcia Marquez · Cem Yayınevi · 1980341 okunma
·
103 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.