En çok hangi ihanet sarstı beni bilemiyorum. Kendisine sonsuz sadakat gösterdiğin bir süt kardeşin ihaneti mi? Yoksa dualar edip ibadetler ettiğin bir yaratıcının ihaneti mi? Yardımına koşmayan bir insan ve bir yaratıcı.. Kitabın sonunda derin bir sessizlik ve çok derin düşüncelere kapılıyorsunuz. Peki çok daha güzel bir dünya yaratılamaz mıydı? Çocukların ağlamadığı kötülerin galip gelmediği? Zamanında koşulmayan bir yardım, uzatılmayan bir el, pişmanlıklar silsilesi insanı tekrar iyi biri yapmaz. Başına türlü kötü olaylar gelen insanların tekrar eski mutluluğuna umutlu hayatına geri dönemediği gibi...