Bir İdam Mahkumunun Son Günü
Eserin konusu ismiyle müsemma. Yazar uzun bir ön söz yazmış eserine ve dönemin adalet sistemi üzerine değerlendirmeler yapmış. Dolayısıyla bu kısım asıl kısma daha hakim olmamızı sağlıyor.
Ön sözün ardından toplumdaki çeşitli tiplerin eser hakkında alayvari eleştirilerinin yer aldığı diyaloglardan oluşan bir komedi bölümü var. Bu bölüm 11 sayfadan oluşuyor.
Victor Hugo dönem şartları içinde cesur bir sorgulama yapmış. Kanunen Fransa’da idamın olduğu bir dönemde, idamın yanlışlığını savunmuş. Mahkumun duygularını hemen tüm yönleriyle, üstelik kendi iç sesi üzerinden aktarmaya çalışmış. Bu anlamda belki de hep ıskaladığımız bir açıdan, yani mahkum açısından, suça, cezaya, adalete yeniden bakmamızı sağlıyor aslında. Tabi bu noktada şunu da not etmek lazım: İdama karşı olan biri, eğer kendi yakınına karşı suç işlenirse yine aynı düşüncede olacak mıdır?
Bir ömür boyu kürek mahkumu olmak mı, idam cezası mı? Hangisi daha kötü? Kitapta mahkumun dilinden sorgulanan bir başka konu bu. Yani bir nevi ölümlerden ölüm beğenmek.
Eserin baskı kalitesi, çevirisi, düzeni oldukça iyi. Zaten yayın evi bu konularda işini iyi yapıyor. Okunmaya değer…
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.