Puan vermedi·384 syf.··
Beğendi
·2020 24. kitabı
·7 günde okudu
·Okunma: 12 Nisan 2020 21:18
Kitabın içeriğini çok önceden görmüş ve mutlaka okumalıyım demiştim. Kitabın dizisininde olduğunu öğrenmiş, kitabı bitirdikten sonra izlemeyi düşünmüştüm. Ancak oradan kurtulmuşken tekrar oraya girmeyi istemiyorum, en azından şimdilik.
Kitap feminist distopyası olarak nitelendirilmiş. Pek feministçe gelmedi ama sanırım sistemin kadınlar üzerinden kurulmuş olması yüzünden böyle bir nitelendirilmeye gidilmiş. Femistlik eşitlik ister. Burada ise kadınlara kadınlar vasıtasıyla onların üstün olduğu söylenirken aslında evcil hayvan konumuna konulmuş. Yönetim tabi ki de erkekler. Bütün bu kabus onlarla denetleniyor ama kadınlar tarafından destekleniyor. En üst konumda eşler bulunuyor. Sonrasında evlat edinilmiş kızlar, teyzeler, margaritalar, damızlık kızlar, kolonilerde çok ağır işlerde çalışan kadınlar ve 3 yıl içinde öleceğinizin beklendiği bu kolonilerde olmaktansa fahişeliği seçmek zorunda olanlar. Radyasyon, çevre kirliliği gibi etmenlerden artık çoğunluğun kısır olduğu toplumda doğurabilen kadınlar damızlık kız olarak seçiliyor. Devlet için, insanlık için doğurmaları gerekiyor. Kısır kelimesi kadınlar için kullanılırken erkekler için kullanmak yasak, sanki bu çevresel kirlilik yalnızca kadınları etkilemişçesine. Damızlık kızlar yaşları epey geçmiş olan üst kademe olarak kabul edilen komutanlara tahsis ediliyor. Hamile kalmak için belirli bir süreleri var. Hamile kalamazlarsa sebep klasik olarak onlardan biliniyor. Eğer ki bu süre içerisinde doğurabilirlerse hiçbir şeyin kendilerine ait olmadığı gibi çocukta damızlık kıza ait değil.
Teröristlerce öldürülmüş olarak gösterilen başkan ardından boş kalan yönetime Gilead rejimi geliyor. İlk yaptıkları kadınların banka hesaplarına el koymak olan rejim sonrasında tüm kadınları topluyorlar. Damızlık kızları önce özel kamplara alarak eğitiyorlar. Onlara sürekli olarak dini, kutsal bir görevi yerine getiriyor oldukları telkin ediliyor. Dini metinler rejim tarafından değiştirilmiş, değiştirilmeyenler anlamları farklı şekilde yorumlanmış. Geçmişlerini unutmaları günahlarından temizlenmeleri söyleniyor. Öyle ki adlarını bile unutmaları isteniyor. Damızlık kızlar hangi komutana gönderilmişlerse o komutanın adıyla anılıyorlar. Komutanları değiştikçe adları da değişiyor (bu durum bana soyadını hatırlattı). Kitabın anlatıcısı Fredinki. Başlarda bir şekilde her şeyin düzelip değişeceğine inansa da sonlara doğru rejim taraftarı olma eğilimini görüyoruz tıpkı George Orwell’in 1984’ündeki gibi.
Kitap bir distopya ama yazarın kitabı yazdığı dönem ve bugünün yansımalarını görüyoruz. Dinin bir toplumu yönetme aracı olarak kullanılmasını görüyoruz. Her şey hem kabus gibi hem de bugün gibi. Yabancı gelmiyor. Atandığı komutandan başkasıyla olmassa iyi bir inan oluyor. Doğum yapıp ev değiştirdiğinde başka bir komutanla yine ona sadık olması isteniyor. Kelimelerin anlamını canlarının istediği gibi dolduruyorlar. Ve birçok kelimeyi kullandırmıyorlar. İlk damızlık kızlardaki bu hırçınlığın, içten içe kabullenmeyişin sebebinin öncesinde daha farklı bir yaşamları olmasına bağlıyorlar. Baştan beri onlara hiç okuma ve diğer şeyler öğretmemeliydik diyorlar. Başlangıçta rejimin kadınların hesabına el koyunca Fredinkinin eşinin içten içe mutluluğunu ve üstünlük hissini görüyoruz. Kadınların güçlenmesi, bağımsızlıklarının olması ve düşünüyor olması onları korkutuyor. Aslında ne kadarda yetersiz olduklarını ve bu yetersizliklerine çözüm olarak kendilerini geliştirmek yerine tembelce öbürlerini aşağıya çekme uğraşlarını görüyoruz. Kitabın sonunda yüzyıllar sonra düzenlenen sempozyumu okuyoruz. Benim düşündüğümse her şeyden mahrum kalmış, benlikleri, adları olmayan bu kadınlarla aynı ortamda var olan çocukların nasıl benliklerini oluşturdukları. Gerçi çok da önemli değil bu. Tek amaçları üremek. Üreyecek ve birçok duygudan, empatideden, gerçek insanlıktan yoksun olarak dünyaya musallat olacaklar. Ve her telkine açık, yönetimleri kolay olarak...
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.