Jules Verne’nin novella olarak nitelendirilen, ütopyayla distopya arasında gidip gelen ama ütopyası bile distopyayı andıran eseri. Yaptığı iğneleme ve ironilerle okurken hem eğlendiğim hem de biraz ürperdiğim bir kitaptı. (Gerçekdışılıkla gerçekliği bu kadar güzel anlatmayı nasıl başarıyorlar).Doktor Ox her şeyleriyle aşırı ölçülü öyle ki hareketleri, aşları hatta yaşam süreleri bile olan Quiquendone kenti sakinleri üzerinde bir deney yapmak ister. Deneyi “erdem, cesaret, yetenek, zeka, hayal gücü gibi bütün nitelik ya da özellikler yalnızca bir oksijen sorununa bağlı olabilir miydi?” hipotezi üzerine dayanıyor. Kişideki ruhsal değişimlerin salt olarak, beyindeki bazı anomalilerle, hormon dengesizlikleriyle, nörotransmiterlerle açıklanmasını hatırlattı. İnsanın davranışlarını etkileyen birçok çevresel etmeni göz ardı edemeyiz. Kitapta gazdan dolayı oluşan bütün bu karmaşada Doktor Ox ve yardımcısı bile etkilenirken eczacının daha mantıklı ve iyicil düşünmesi bunun bir göstergesi bence. İnsanı üzerinde düşünmeye iten bir çırpıda okunabilecek bir eser.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.