“Bu eser, İmam Gazali’nin entelektüel otobiyografisi olarak nitelendirilebilecek bir eserdir. Burada düşünce hayatını ve bu hayat boyunca uğradığı durakları, bunlarda gördüklerini ve bir duraktan diğerine nasıl/neden geçtiğini anlatır.
Gazali’nin Hakikat’e ulaşma yolculuğunda aradığı şey ‘yakin’ derecede imandır. Böyle bir imanın kesin bilgi üzerine oturması gerekmektedir. O zaman akla ‘kesin bilgi nasıl elde edilir’ sorusu gelir ki burada hangi yolun bizi kesin bilgiye götürdüğü cevabı aranmalıdır.
Biz okumalarımızdan hareketle iman konusunda sadece duyuların ve aklın bizi kesin bilgiye ulaştırmayacağını bunun için vahye ihtiyaç duyulmasının kaçınılmaz olduğu noktasına ulaşıyoruz.
Gazali yakini iman arayışına önce kelam ilmiyle başlar. Eserinden anlıyoruz ki Gazali için kelam, ‘Hakikat’i yakinen anlamada yeterli olmamıştır. Kelamın faydalarını reddetmemekle birlikte kendi Hakikat yolculuğunda maksada ermede fayda sağlamadığını söyler. Eserinde felsefeden de bahseder ve felsefecilerin hakikat arayışlarını anlatır. Ama bu ilmin de maksadı tam olarak karşılamadığını söyler. Batınilik için ise, onların kasıtlı ve tutarsız olduklarını söyler. Aslında Batıniliğe getirdiği eleştiriyle birlikte tasavvuf dışına çıkan aşırı batıni yorumlara da sınır koymuş olur. Gazali yolculuğun sonunda, kesin ve yakin bilgiye tasavvufla birlikte ulaşılabileceğini söyler. Kısaca kitabın özeti budur.”
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.