Hayatına daha ilk günden acı, gözyaşı, yalnızlık ve bunun gibi insani dibe vurduran duygularla başlayan kahramanımız doğumda annesi ölür, daha sonra babasi intihar eder.Büyüyüp, biraz şanslı bir yaşam sürecekken karşısına Müjgan ve Müjdat çıkar ve yine Hayatı kötü yönde değişir. Hayata tutunmaya çalıştıkça, hayatı daha acımasız bir hal alıp çıkmazlara götürür . Anlatimi Akıcı ve anlaşılır şekilde olduğu için okuyucuyu içine alıp okutturan bir kitap. Çaresizlik o kadar güzel betimlenmis ki okurken coğu kez bu duyguyu hissettim. Pertev Behnan ve Nietzsche'nin hastanedeki sohbetleri hoşuma gitti. O kadar hüznün içinde onlarin konuşmaları eğlendirdi. Okumak yazmaktan daha kolay diye düşünüyorum . Ben okurken zihin karmaşaları yaşadım anlamakta zorluk çektim. Yazan insan anlatmayi nasıl başarmış şaşırdım, hayran oldum. Üzerinde düşünülecek çok şey olan bir kitapmis okuduğum için çok mutluyum. Son olarak Müjdat'ïn Müjgan'la ilgili söylediklerini bir an yalan olduğunu düşünmüştüm. Behnan'ı içine çektiği durumlar, kızını bırakması, Behnan'ın hayatını mahveden Müjgan'dı. Yanlış zamanda da, doğru zamanda da karşılaştığı yanlış insan Müjgan'dı. Kim deli, kim akıllı karar veremediğim bir kurguydu
#Alıntı
"Sana saldırma emrini kim verdi?"
Aynalar verdi diyecek gibi oldum. Yine tutuldu dilim. Ağzımı açtım, saçmaladım.
Bir toplumun gelişmişliğini ispat eden şey, ötekine yaptığı muamelede gizlidir!
Dışarıda öğrendiğiniz toplumsal sınıfları da unutun. Buranın kendi sınıfları var. Hakikati kaldırmayan gözlere "deli" diyorlar. Ahmaklığı benimsemişlere de "sağlıklı". Bu ikisi arasında ki farkı ayıranların ismi de "doktor".
··
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.