Yazar:
Emre Timur
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 2 dk.
Sayfa Sayısı:
248
Basım Tarihi:
Ocak 2018
Yayınevi:
Az Kitap
ISBN:
9789752441460
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi
Şizofren #okudumbitti
#Şizofren kitabını okuduğumda, gerçekten derinden etkilendim ve uzun süre aklımdan çıkaramadım. Kitap, 1980’li yıllarda şizofreni teşhisi konmuş birinin hayatını ve yaşadıklarını çarpıcı bir şekilde anlatıyor. Anlatıcımızın doğumda annesini kaybetmesi ve sekiz yaşında babasının intiharına şahit olmasıyla başlayan trajik hikaye, yetimhane yıllarında aynalara düşman, gölgelere arkadaş olarak devam ediyor.
Üniversite yıllarında psikoloji okurken, devrimcilerin lideri Müjdat ile ev arkadaşı olması ve Müjgan’a duyduğu aşk, hikayeye derinlik katıyor. Ancak Müjdat’ı ihanet sonucu öldürmesi ve bunun sonucunda yaşadığı işkenceler, anlatıcının hayatını alt üst ediyor ve onu hapishaneden akıl hastanesine uzanan bir yola sürüklüyor. Akıl hastanesinde yaşadıkları ve uygulanan tedaviler gerçekten inanılmaz ve insanın içini burkuyor.
Kitap, sadece bir akıl hastasının hayatını anlatmakla kalmıyor, aynı zamanda Türkiye’nin 12 Eylül darbesini, sağcı solcu çatışmalarını ve cezaevleri ile akıl hastanelerinin durumunu da gözler önüne seriyor. Bu dönemin karanlık ve çalkantılı atmosferi, anlatıcının yaşadıklarıyla birlikte etkileyici bir şekilde aktarılmış. Yazar, felsefi ve psikolojik derinlikleri ustalıkla işleyerek okuru düşündürüyor ve bu yönüyle de zengin bir okuma deneyimi sunuyor.
Yazarın kalemini her zaman sevmişimdir, ama bu kitabını bir başka sevdim. Daha ilk sayfalardan itibaren sizi içine çekiyor ve merakla okutuyor. Bitirmeden elinizden bırakamıyorsunuz. Anlatımı o kadar etkileyici ki, psikolojik sorunları olanlar veya duygusal boşlukta olanlar için okumak zor olabilir. Bu bile anlatımın ne kadar güçlü olduğunu gösteriyor.
Eğer psikoloji ve felsefeye ilgi duyuyorsanız, “Şizofren” kesinlikle okumanız gereken bir kitap. Hem bilgilendirici hem de
Herkese merhabalar, bu gün size 
emre timur ‘un azkitap ‘dan yayımlanan #şizofren kitabından bahsedeceğim.
İtiraf edeyim ki; kitap beklentimin çok çok üstündeydi. Yazarın psikoloji üzerine bilgisi, yazım dili ve 1980 yıllarına hakimiyeti, varoluşçuluğu anlatım biçimi gerçekten muazzam güzel ve keyifliydi.
.....
Behnan'ın doğumu esnasında annesi vefat eder, dünyaya öksüz olarak gelen biridir o. Üstelik babasının gözleri önünde kendini vurup intihar etmesine de tanıklık etmiştir. Bu intihar sonrasında amcası yanına alır lakin şehre taşınınca ona bakamayıp yetimhaneye bırakmak zorunda kalır. Üniversteye başlayınca yurttan ayrılır amcası tarafından kendisine alınan evde yaşamaya başlar. Üniversiteyi kazanıp psikoloji okur ama işte tam da orada karşısına çıkar Müjgan. Müjdat ve Müjgan'ın arası iyi olduğu için Müjdat’ı ev arkadaşı olarak kabul eder. Üçlü bir hayat yaşarlarken ansızın ihaneti yaşıyor Benhan.
İşçi, köylü el ele.
Bundan sonra her şey değişiyor.
Öldürmeye teşebbüs...
Eziyetler, işkenceler, sağcılar, solcular...
Tımarhane...
Paranoid Şizofreni...
La ilahe illah...
Pertev...
Nietzche...
80 darbesi...
Ve çok daha ötesi...
Kitabı otur anlat deseniz sabaha kadar anlatırım. Ama çok fazla ayrıntı vermek istemiyorum. Bu kitabı muhakkak alıp okuyun diyorum. Kitabı 4 günde okudum, sindire sindire hissede hissede ve gerçekten çok çok beğendim. Kitapla tanışmama vesile olan ve emeği geçen herkese teşekkür ederim.
emre timur ‘un azkitap ‘dan yayımlanan #şizofren kitabından bahsedeceğim.
İtiraf edeyim ki; kitap beklentimin çok çok üstündeydi. Yazarın psikoloji üzerine bilgisi, yazım dili ve 1980 yıllarına hakimiyeti, varoluşçuluğu anlatım biçimi gerçekten muazzam güzel ve keyifliydi.
.....
Behnan'ın doğumu esnasında annesi vefat eder, dünyaya öksüz olarak gelen biridir o. Üstelik babasının gözleri önünde kendini vurup intihar etmesine de tanıklık etmiştir. Bu intihar sonrasında amcası yanına alır lakin şehre taşınınca ona bakamayıp yetimhaneye bırakmak zorunda kalır. Üniversteye başlayınca yurttan ayrılır amcası tarafından kendisine alınan evde yaşamaya başlar. Üniversiteyi kazanıp psikoloji okur ama işte tam da orada karşısına çıkar Müjgan. Müjdat ve Müjgan'ın arası iyi olduğu için Müjdat’ı ev arkadaşı olarak kabul eder. Üçlü bir hayat yaşarlarken ansızın ihaneti yaşıyor Benhan.
İşçi, köylü el ele.
Bundan sonra her şey değişiyor.
Öldürmeye teşebbüs...
Eziyetler, işkenceler, sağcılar, solcular...
Tımarhane...
Paranoid Şizofreni...
La ilahe illah...
Pertev...
Nietzche...
80 darbesi...
Ve çok daha ötesi...
Kitabı otur anlat deseniz sabaha kadar anlatırım. Ama çok fazla ayrıntı vermek istemiyorum. Bu kitabı muhakkak alıp okuyun diyorum. Kitabı 4 günde okudum, sindire sindire hissede hissede ve gerçekten çok çok beğendim. Kitapla tanışmama vesile olan ve emeği geçen herkese teşekkür ederim.
Emre Timur dan okuduğum 7.kitap Şizofren. "bir şizofrenin akıl almaz hayat hikâyesi"
1958 de doğarken annesini kaybeder isimsiz anlatıcımız. Ayna yapıp satan baba ise daha 8 yaşındayken büyük bir travma yaşatır. Başına sıkmış babanın aksiyle aynada yüzleşen çocuğun aynalar yoldaşı olur. Herkesin tam olarak istemediği ama kıyamadığı çocuk amcası tarafından yetimhaneye verilir. Yalnızlık, bir başınalık. Kütüphane en büyük dostu olur. Sürekli okur. Karar verir ve yapar. İçindeki anlamsızlığı anlamak için Psikolog olur.
Darbe öncesi, siyasi kutuplaşmaların arşa çıktığı bir dönem. Üniversitede Müjgan’ı görür aşık olur. Ona ulaşmak için arkadaşı devrimci lider Müjdat ile tanışır. Üçlü ev arkadaşı olur. ‘Fert’ diyen Psikolog, ‘cemiyet’ diyen Müjdat, ‘var mıyız?’ diye soran Müjgan. Derin sohbetler. Ancak gün gelir Psikolog itildiğini hisseder, içine şüphe düşer. Sesler… Aynalar ayrı gölgeler ayrı. Aynalar nefret, ölüm buyurur; gölgeler saklan, kaç der. Şüphe gerçekliği olur ve ihanetle tanışır. Aynaları dinler. Cinayete teşebbüs.
Devrimcilerin liderinin canına kast eden olsa olsa Anarşisttir. Akıl almaz işkencelerle dolu hapishane hücresinden doğru akıl hastanesine. Tanı konur. Paranoid Şizofreni. Yine bir ‘öteki’ oluvermiştir. Ölümden daha çok hayattan korkan, cinneti, korkuyu, hasreti, yalnızlığı yaşayan delilerin arasında, deliliğe direnir. Türkiye’de akıl hastalıklarının ilaç tedavisinin yayılmaya başladığı yıllar… Olur olmadık ilaçlamalar, aç-susuz muameleler, işkenceler, EKT, lobotomi… O dönemlerde akıl hastanelerinin iç yüzü.
Kaçışlar, girişler, taburcu iken darbe, tımarhanede kalakalışlar… Darbe tutuklularının da tımarhaneye doldurulması, aynı muamelelere maruz kalmaları.
Onbaşı (hastabakıcı) Pertev, kendini Nietzsche sanan ve onun lügatından konuşan hasta
Spoiler vermeden bu kitabı nasıl anlatacağım bakalım :)
.
.
Öncelikle yazarın (aynı zamanda kıymetli meslektaşımın) çok farklı bir kalemi var. Şairane, melodik adeta. Kitapta bolca şiirlerine de yer vermiş zaten. Ama düz yazı kısmında da bir ahenk var.
.
.
Kitap özetle darbe zamanlarında, önce hapse sonra akıl hastanesi düşmüş, şizofreni teşhisi konmuş bir psikoloji öğrencisinin başından geçenleri anlatıyor.
.
.
Hem dönemin hem de günümüzün çarpıcı gerçeklerine değiniyor. Bana da hayatımın geçmişte kalmış çok önemli bir dönemini anımsattı. Belki de bu yüzden fazlasıyla etkiledi...
.
.
Ben en çok son bölümü (12. Bölüm) sevdim.
Bolca alıntı yaptığım, severek okuduğum, keyif aldığım bir okuma serüveni oldu.
Tavsiyemizdir efendim :)
.
.
Kitapla
Sevgiyle...
.
deli darbesi yeni baskıdaemre timur 
Şizofren şizofren 10. baskı- mukaddime
ilk formunun "deli darbesi" ismiyle yazılmaya başlandığı ve kadınlar koğuşunun anlatıldığı 13 ocak 2017'de, evimde yaşayan bir böcek tarafından silinmiş olan şizofren, ikinci kez yazılmış tek kitabımdır. tabii böceğin ezilmesinden sonra... aynı zamanda en çok teveccüh gören ve ismimi duyuran kitaptır. İşte yeni baskısının mukaddimesi...
sadece gözüne kıymık batmışların görmek zorunda kaldığı hakikati gördükten sonra unutmak ne mümkün? bir saldırı ile yok edilmesi üzerine tekrar yazılan, bu kaderiyle de tarkosvky’nin stalker’ına benzeyen, devamlı etrafında döndüğüm asıl mevzuyu, “delirmek ve anlamak” mevzuunu anlatmak için tepindiğim, adımdan ve diğer eserlerimden daha meşhur olan şizofren romanımın inkılâp kitabevi bünyesindeki baskısını avuçluyorsunuz. tıpkı kitabın seksenlerin delirmiş türkiye’sini avuçlaması gibi.
şunu belirtmekte fayda var ki psikoloji bilimi kazındıkça kazınıyor ve insanı tarif edebileceği bin şablon çıkartıyor da hâlâ yaklaştığını hissetmiyor. işte böyle gizdir insan. davranışçı ekol, dev bir laboratuvar faresi yapıyor insanı pozitivizm etkisiyle; biyolojik yaklaşım, ille, diyor, kafatası içindeki sulu pembe şeye bakalım; sosyoloji, kültüre vurgu yapıyor; psikodinamik yaklaşım iniyor çocukluğa ve niş görülen varoluşçu yaklaşım başka başka şeyler diyor… adını anmadığımız niceleri elbette… nemenem şeydir şu insan bilmem ama onu en iyi anlatmanın yolu onun patolojisini anlatmak ve en iyi anlatıcı patoloji de kanımca şizofreni. evet, delirmek deyince akla ilk gelen şeydir kendisi. son derece yanlış anlaşıldığı halde hem de.
cemiyetten, kültürden, geçmişten, yani sosyolojiden de yolamıyoruz insanı, o yüzden toplumsal patolojilere bakınca türkiye için en ideal anlatı şüphesiz toplu cinnetimiz 12Edebiyat
emre timur Şizofren şizofren 10. baskı- mukaddime
ilk formunun "deli darbesi" ismiyle yazılmaya başlandığı ve kadınlar koğuşunun anlatıldığı 13 ocak 2017'de, evimde yaşayan bir böcek tarafından silinmiş olan şizofren, ikinci kez yazılmış tek kitabımdır. tabii böceğin ezilmesinden sonra... aynı zamanda en çok teveccüh gören ve ismimi duyuran kitaptır. İşte yeni baskısının mukaddimesi...
sadece gözüne kıymık batmışların görmek zorunda kaldığı hakikati gördükten sonra unutmak ne mümkün? bir saldırı ile yok edilmesi üzerine tekrar yazılan, bu kaderiyle de tarkosvky’nin stalker’ına benzeyen, devamlı etrafında döndüğüm asıl mevzuyu, “delirmek ve anlamak” mevzuunu anlatmak için tepindiğim, adımdan ve diğer eserlerimden daha meşhur olan şizofren romanımın inkılâp kitabevi bünyesindeki baskısını avuçluyorsunuz. tıpkı kitabın seksenlerin delirmiş türkiye’sini avuçlaması gibi.
şunu belirtmekte fayda var ki psikoloji bilimi kazındıkça kazınıyor ve insanı tarif edebileceği bin şablon çıkartıyor da hâlâ yaklaştığını hissetmiyor. işte böyle gizdir insan. davranışçı ekol, dev bir laboratuvar faresi yapıyor insanı pozitivizm etkisiyle; biyolojik yaklaşım, ille, diyor, kafatası içindeki sulu pembe şeye bakalım; sosyoloji, kültüre vurgu yapıyor; psikodinamik yaklaşım iniyor çocukluğa ve niş görülen varoluşçu yaklaşım başka başka şeyler diyor… adını anmadığımız niceleri elbette… nemenem şeydir şu insan bilmem ama onu en iyi anlatmanın yolu onun patolojisini anlatmak ve en iyi anlatıcı patoloji de kanımca şizofreni. evet, delirmek deyince akla ilk gelen şeydir kendisi. son derece yanlış anlaşıldığı halde hem de.
cemiyetten, kültürden, geçmişten, yani sosyolojiden de yolamıyoruz insanı, o yüzden toplumsal patolojilere bakınca türkiye için en ideal anlatı şüphesiz toplu cinnetimiz 12
An itibarıyla Emre Timur’un okumadığım tek bir kitabı kaldığına göre neredeyse tüm kitaplarını okumuş olmanın bana verdiği yetkiye dayanarak tam da bu aşamada ağız dolusu şunu söyleyebilirim ki bu adam yazmak için yaratılmış olabilir. Olabiliri fazla kesinlikle öyle. Şöyle ki ben enteresan bir şekilde yazdığı son kitapla başladım Emre Timur okumaya ve sonra külliyatı bana kendini kendi istediği sırada okuttu. Vallahi bakın baya baya yaptı bunu. Çünkü insanı etkisi altına alıp farklı bir boyuta taşıyan bir yazar Emre Timur. Tamam ya biraz fazla abartmış olabilirim ama seviyorum ne yapayım. Okuduğum tüm kitaplarının üzerinde şizofrenin yazarı Emre Timur dediği için deli gibi de merak ediyordum bu süreçte şizofreni. Ve nihayet şizofren de buluşunca Emre Timur hayranlığım iki üç Level birden atladı diyebilirim. Öncelikle şunu söylemek isterim tam beş sene boyunca oğlunu okuttuğum şizofren bir Velim vardı ve Emre Timur’un da bir şizofrenin akılalmaz hayat hikayesini kaleme aldığı bu kitabı için mutlaka gerçek en az bir şizofren ile baya mesai yaptığına adım gibi emin oldum.Çünkü kitaptaki detayları o ruh hallerini, o duygu geçişlerini, o sanrıları vs bu kadar gerçekçi aktarmak için okura, ya şizofren olmanız ya da şizofrenlerle zaman geçirmiş olmanız lazım. Emre Timur’un şizofren olmadığına çok eminim öyleyse bir kitap için böylesi özverili bir hazırlıkta yine Emre Timura yakışır diye burada onere edici cümlemizi de yapıştıralım. Ve gelelim Şizofrene. Emre Timur’dan hiç böyle usul usul bir anlatım beklemezdim dedirterek başlıyor hikayemiz. İsmini çok sonra öğreneceğimiz ana karakterimiz annesini doğumunda kaybetmiş, babası da domuz tüfeğiyle kafasına sıkarak intihar etmiş, kalakala elinde babadan yadigâr bir parça kırık ayna kalan bir öksüz. Hangi yaşını anlatıyorsa
En çok okunan kitaplarda bir numara olmalı bu kitap1000k
Sözlerime başlamadan önce şunu söylemeliyim ki psikolojiye ve
psikolojik hastalıklara inanılmaz bir ilgi duyuyorum. Şimdiye kadar birçok psikoloğun elinden çıkmış ve gerçek yaşama dair denilen kitapları okudum. Psikiyatri koltuklarından aklımın alamayacağı kadar değişik hayatlar ve bunalımlar okudum. Okuduğum birçok psikolojik eser de şunu sordum ve söyledim “E yani sonuç ne? Nasıl düzelecek?” Hiçbirine yanıt alamadım üstelik bu kişilerin intihar edeceklerini de kafamda kesinleştirdim. Şayet çözümlenmeyen herşeyin bir karmaşa öbeği olacağını düşünüyorum.
Kitabımız bir şizofrenin gözünden anlatılmış. Hepimizin deli gibi merak ettiği “tımarhane”lere ışık tutmuş. Gerçekten de insan tımar eden bu yerlerde bulunan insanların gerçekten tecrit edilmesi gereken kişiler olup olmadığı konusunu aklınıza getiriyor. Dışlardaki tımarhanenin içeridekinden pek de farkının olmadığını görüyorsunuz. Hatta şöyle ki dışarı daha mı berbat diye bile düşünebiliyorsunuz.
Velhasıl psikoloji alanında okuduğum en en en iyi kitap olduğunu söylemek istiyorum. Yazarımız çok güzel konulara değinmiş ve özellikle beni etkileyen de günümüzde en ufak hüzüne ve sıkıntıya bile depresyon tanısı koyup ilaç içerek sarhoşlaşmamızın doğru olmadığını söylemesini beğendim.
Doğrusu herkesin anksiyetesi,kolostrofobisi, depresyonu vs. olan bir çağda yaşıyoruz ve insanlar bununla gurur duyuyorlar artık. Dışarısı da içerdeki delilerden daha deli ve deli olmaya hasret sanırım.
Hasılı bence dünya denen bu tımarhanede delilerin delirttiği hastalar hastanede, delilikleriyle gurur duyan zırdeliler ise dışarda yaşayıp gidiyor.
Ben bu kitaba bayıldım. Okuyun okuyun okutun önerin… Orhan Pamuk, Matt Haig yerine Emre Timur olmalı çok okunanlar zirvede…
Emre Timur / ŞizofrenDuygu ve Düşünce
Puan vermedi
Felsefe ve psikolojik analizlerin bolca olduğu bir kitapla geldim. Okuduğum 2. Emre Timur kitabı ve ben çok sevdim kalemi insanı düşündürüyor. Kitabımızın dili akıcı betimlemeleri ve kurgusu çok güzel ama yoruma dökülmesi zor. Hani bazı kitaplar vardır unutulmaz Şizofren de onlardan biri ünlü Türk ve yabancı filozofların sözleriyle bezenmiş olması kitabı daha da eşsiz yapıyor.
12 Eylül döneminin kanlı soğuğunda, aşkın, deliliğin ve ihtilalin gölgesinde hayata tutunmaya çalışan bir "öteki" nin , bir şizofreni hastasının kendi ağzından.
Kitabı bitirince hani çukulatanın son lokmasını yedikten sonra ağzınızda güzel ama içimizde buruk bir tat kalır ya öylece kalakaldım.
Şiddetle tavsiyedir.
Bazen hiç tanımadığımız yazarların kitaplarına haklı olarak önyargıyla yaklaşırız. O kadar çok okunan, övülen yazar varken neden bir risk alayım da paramı bilmediğim bir yazara yatırayım diye düşünürüz. Ben bunu yaparım bazen, risk alırım, çünkü kimsenin keşfetmediği yerlerde gezinmek hoşuma gider, zevk alırım. Bu kitabı da "şizofreni hastalığı"na olan merakımla birlikte ve aklımdaki bu düşüncelerle sipariş verdim. Kitap 248 sayfaydı fakat benim elimde yaklaşık 6 gün süründü. Bu kalınlıktaki bir kitap 2 günde rahatlıkla okunabilir fakat içerisinde bulunan kelime oyunları, konu çokluğu, duygu geçişleri, anlatım yoğunluğu beni düşünmeye sevk etti. Bu kitap iyi anlamda yordu beni. Yani bahsettiğim sürünme kötü anlamda değil, bence bu tür kitaplar aslında daha çok okunmalı. Kitapta şizofreni hastalığından, tımarhanedeki ayrıntılara, 1980 darbesinden, sağcı-solcu meselelerine, aşktan ihanete, varoluşçuluktan felsefeye, kapitalizmden sistem eleştirine (daha çok akıl hastalıkları üzerinden) her şey o kadar birbirleriyle ilintili, o kadar kol kola anlatılmış, o kadar yoğun anlatılmış ki "ben daha önce hiç böyle düşünmemiştim" dedirtiyor. Yazarın anlatımı Türkçenin zenginliğini, farklı cümle kalıplarını da gösteriyor bize ve "o kadar boş kitap ve yazar varken bu yazar neden tanınmamış ki" düşüncesini malesef oluşturuyor. Tabi şunları da objektiflik adına söylemeden geçemeceğim ki kitapta, yazarın yeni olmasından kaynaklandığını düşündüğüm çelişkiler de yok değildi. Kitabı bitirdikten sonra farkedilecek kadar -en azından bende öyle oldu- küçük çelişkiler... Ve kitaptaki uzun şiir ayrıntıları da hikayeden koparıyor insanı, bu da eksi bir yanı bana sorarsanız. Diğer bir yandan kitabın baskısı kaliteliydi ve ben ki yazım hatalarına çok dikkat eden birisi olarak hiç yazım ve baskı
Şizofren, hislerin yerli yerinde verildiği, zengin kurgusu ve sade diliyle, beğenimi fazlasıyla kazanan bir eser oldu.. çok fazla ve çok ağır olayların altında ince bir sessizlikle sesleniyor sanki yazar. Bir ağacın tepesinden hayatın debdebeli hareketliliğini izlerken, sakince sallanan yaprakların hışırtısını dinlemek gibi, durup dinlediğiniz de oluyor, o hareketliliğin için de kaybolduğunuz da...
İki boş sandalyenin sessizliği çöküyor bir anda.. ölümün haykırışları duyuluyor.. ya da bir travmadan ötekine sürüklenen dipsiz kuyular beliriyor..
.
Ama hepsi bir şizofrenin zihninde sessizce yerini alıyor.
.
Nasılsın deyince “hayat işte” bir derin anlam kazanıyor..
Yazar Hakkında
Emre TimurYazar · 6 kitap
Mimar, yazar, eğitmen. Felsefe, psikoloji, sosyoloji, edebiyat ve sanatla ilgilenmektedir. Varoluşçu Edebiyat, Varoluşçu Felsefe üzerine Türkçeye eserler kazandırmaktadır. Basılı ilk eseri Palyaçonun Listesi’dir. Profesyonel meslek yaşamına İzmir’de mimari tasarım üzerine dersler vererek devam etmektedir.
