Stefan Zweig'ın intihar etmeden önce yazdığı son kitabı. Malesef yarım kalmış ve romanın sonu belirgin bir şekilde yayıncısı tarafından tamamlanmış. Sanırım son 20 - 25 sayfasını yayıncı alelacele toparlayıp romanı sonlandırmış. Yazım tarzındaki farklılık ve hemen sonuca bağlama isteği pek belli oluyor. Bilemiyorum, çok uzatmadan bitirmesi belkide yazara olan saygıdan dolayıdır.
.
.
Zweig intihar etmeyip kitaba devam etseydi, belkide en bilindik kitabı olurdu diye düşünüyorum. Yarım kalmış olması çok üzücü. Birinci Dünya Savaşı öncesinde yaşanan bir aşk hikayesi anlatılıyor, araya savaş ve ayrılık giriyor. Kitapta yazarın savaş karşıtı tavrı açıkça kendini belli ediyor. Alıntı :"Savaş, insanlığa yakışmıyor."
.
.
Kitapta Sosyalizm ve bana öyle geliyor ki, Anarşizm övülüyor. Devletlerin varlığı sorgulanıyor. Sigmund Freud'un Psikanaliz kuramına ve ona karşı geliştirilmiş bir kuramada değinilmiş, o harika sayfaları okurken çok keyif aldım. Bir kısmını hikayede paylaşmıştım. Sonuç olarak şuana kadar okuduğum en iyi Zweig kitabıydı. Novellaları ayrı güzel, fakat şunu anladım ki, bu adamın keyfi kitabın sayfa sayısı çoğaldıkça daha çok artıyor. Bu yüzden yazdığı biyografik kitapları alıp okumayı düşünüyorum, Marie Antoinette gibi...
.
"Uyanmak ve seni görememek korkunçtu."
.
"En içten hisler karşısındakine anlatılmadıktan sonra ne değer taşır ki?"
.
"Çünkü yalnızlık korkusu ölümden beterdir"
.
"Evet, insan susarakta yalan söyleyebilir."
.
"Büyük dehalar düzeni, daha küçükler ise insani olanı kurar."
.
"Artık insanları daha çok bana iyi gelip gelmediklerine bakarak değerlendiriyorum. Onlarla birlikte olduğumda kendimi daha iyi hissedip hissetmediğimi soruyorum kendime"
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.