Nasıl başlayayım bilmiyorum.Kendimi tükenmiş,yıkılmış hissediyorum. Bir kadın anca bu kadar güzel sevilebilir diyorsun. Her cümlesi sevda hüzün dolu.
Canım,Leylim, Ömrüm diye başlıyor mektuplar keza o kadar can alıcı kelimelerle de bitiyor. Mektubunun birinde takvimimi “Leyla’dan önce” “Leyla,dan sonra” diye başlatacağım diyor. Söylemekle kalmıyor gerçekten de bunu yaşıyor. Bütün takvimini onunla var ediyor.
“İlk sen beni mağlup ettin.” diyor. “Sen ister dostum ol ister sevgilim, yeter ki hayatımda ol” diyor. Çaresizlik belki de hiç bu kadar acıtmamıştır.
Acı çekerken bile yine de onun mutluluğunu temenni ediyor. Belki de beni en çok sarsan yerlerden biriydi.
“ Bir yerlerim kopmuş kanamış gibi
Bunu ancak sen anlarsın
Gene de mesut olmanı bütün kalbimle isterim.”
Leyla Erbil nasıl sessiz kalmış bu sevdaya diyorsun. Hatta sinirleniyor kızıyorsun ama Neşat Ertaş’ ın sözü geliyor aklıma “Gönül kimi severse aşk onda güzeldir. “ diye Leyla Erbil sevmemiş işte. Kadın “Sevilmek iyi edermiş insanları. Ben hiç mi sevilmedim? “diyor. Hani Ahmet abi demişti ya “Üzme sakın kendini. Beni hiç sevmedin.”
youtu.be/nMGzojfmo5w
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.