Öyle muhteşemdi ki, atmosferin içindeyim ki şuan sanki Max'dan gözyaşları ile ayrılan bendim,sanki elimde o kemanı ben tutuyordum, tarifi imkansız bir duygu seli içerisindeyim... ben okurken bazı bölümlerinde kendi kendime fazla uzatılmış bir kitap, sıkıldım dediğim de oldu lakin Zülfü Livaneli epiloğunda (son söz ) şu sözleriyle bu konuya da açıklık getirmiş "Ben bu hikayeyi güzel olsun diye değil anlatmaya değer bulduğum için yazıyorum.Müslümandim,Yahudiydim,Hıristiyandım.Kisaca insandım diyor Zülfü Livaneli. Şimdi bir ateist çıkıp dese ki "biz insan değilmiyiz?"ne cevap vereceğiz?Kitapta ve hümanizm düşüncesinde bulunduğum tek açık budur.Okunmasi gereken güzel bir eser..Gerçek olan Struma'nın hayali kahramanları Maxiwilliam Wagner ve Nadia Deborah Wagner'ın aşkı, anısı, acıları, yaşadıkları,yasayamadiklari her şey yolunuzu aydınlatsın..
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.