Mine Araz 25 yaşında, dudak parlatıcısı bağımlısı bir çöpçatan. İşler ters gittiğinde tam ne yapacağını düşünürken karşısına Akın çıkıyor. Akın'a kendisinin sahte sevgilisi olması karşılığında ruh ikizini ve son aşkını bulmayı teklif ediyor.
Kitapla ilgili bahsetmek istediğim ilk şey kadın karakter. Bu tarz romanlarda kadın karakter ya tam bir aptal oluyor ya da fiziksel olarak mükemmellik timsali. Mine, hiçbiri değil. Çok zeki ama herkes gibi hataları olan bir karakter. Nur'un böyle kusurlu karakterler yazmasını seviyorum çünkü gerçek hayatta kim kusursuz ki?
Mine, zekâsı yüksek sosyal zekâsı düşük biri. Bu yüzden toplum içinde sürekli sorun yaşıyor ve insanlar onu tuhaf olarak görüyor. Biliyorsunuz ki insanların alaycılığı bazen canımızı yakabiliyor. Mine gerginken dudak parlatıcısı süren, kendisine gelen çiçekleri yiyen şahsına münhasır bir insan. Bir anda hiç bilmediğiniz bir şeyden bahsedebilir, fizikle alakalı teorileri anlatmaya başlayabilir. Kitaplarda bu tarz detayları çok fazla beğeniyorum. Yazarımız da bunları çok güzel kullanmış.
Kitapta kendimi bulduğum bir nokta ise Mine'nin ablasıyla ilişkisi. Ben tabii Mine kadar zeki biri değilim ama ablamla o kadar farklı ilgi alanlarımız var ki bu bizi bazen zorluyor. Ben sosyal ortamlarda çekinirken ablam bambaşka bir tavır sergileyebiliyor. Bu yüzden ablasıyla yaşadığı sorunda ikisini de çok iyi anladım.
Bunun dışında kitabın kırılma anının çok güzel yerleştirildiğini düşünüyorum, bunun için de yazarı tebrik etmeliyim. Her insan hatalar yapıyor ama bunun sebebini sorgulamayı unutuyoruz bazen.
Mine o kadar eşsiz biri ki Akın'dan bahsetmeyi unuttum. Akın ise tüm bu tuhaflıkları tolere edebilen, Mine'ye yenilebilir çiçekler getiren tatlı bir adam. Kitapta en çok güldüğüm bölümlerden biri Erkekler Tuvaleti Prensibi'ydi. Son Çarem ve Son Şansım okuyanların beni çok iyi anlayacağını düşünüyorum. Tek solukta bitecek keyifli bir kitap arıyorsanız mutlaka Son Aşkım'a bir bakın.
·
152 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.