Yazar bu kitabı yazarken dünya ikinci dünya savaşının karanlığı altındaydı. Her gün düşen bombalar sürekli artan ölüm haberleri, o sıranın ne zaman geleceği korkusu, savaş şehri terk ettiğinde bile o inanamamazlık hali kitapta veba metaforuyla öyle güzel resmedilmiş ki gerçekten şiirsel. Yazar ara ara savaş hakkında çok anlamlı sözler ediyor. Kurşuna dizilen insanların göğsünde nasıl boşluk açıldığını betimlediği bir sahne vardı kanım çekildi okurken. Savaşın gölgesinin topraklarımıza düştüğü, terör yüzünden canlar verdiğimiz şu günlerde okumak ayrı bir anlam katıyor kitaba. Okurken onu yaşadım, cümleleri kalbime dokundu.
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.