Servet-i fünun döneminde yazılmış ilk psikolojik roman denemesi olan Zehra akıcı, kolay ve hızlı okunabilecek çerez bir kitap. (Spoiler) okurken Suphi’ye çok kızdım. Bu kadar kendini kaptırması her şeyi annesini, evladını, karısını bu kadar unutmuş olması çok sinirlerimi bozdu. Zehra’nın yaptığı intikam oyunu kendisine daha çok zarar verdi Suphi’yi unutmaya çalışıp kaldığı yerden hayatıma devam etse çok daha mutlu olabilirdi ama işte gönül söz dinlemiyor. Kitabın sonlarına doğru şu cümle çok hoşuma gitti paylaşmadan edemeyeceğim “vicdanından utanmaya başlamak” arada bir vicdanımızı yoklayıp utandığımız, rahatsızlık veren hatalar var mı bakmakta fayda var diyor ve iyi okumalar diliyorum.