Bu kitapta josé saramago, Çarpıcı bir kıyamet senaryosunu gözlerimizin önüne seriyor.
Bazen ne anlatsam bilemiyorum, sanırım Şu anda bu anlardan birisindeyim belki de bilinmezci anlatım tarzı bu kitabı etkili kılan özelliklerden yalnızca birisi.
Bana göre insanların sadece insanlar olduğunu,
Tüm insanlarınsa kör olmasada görmediğini, göremediğini anlatıyor.
Kitabı kısaca anlatmak istiyorum.
Her şey bir adamın beyaz körlük yaşamasıyla başlıyor
Bulaşıcı olan bu körlüğü durdurmak isteyen devlet,
Çözümü Kör olan insanları bir akıl hastanesine kapatmakta buluyor.
akıl hastanesinde hiçbir şey göremeyen yüzlerce insanın yaşamaya çalışması ve halkın bunu bilmesine rağmen bilmiyormuş gibi davranması söz konusu, yazar halkın bu davranışı içinse "Sessiz kalma en kuvvetli alkışlamadır" diyor.
Kurgu gücü sayesinde yaşanan zorlukları farkında olmadan imgeliyor insan, uzun bir süre etkisinden çıkamadığım kitaplardan birisi.
İncelememi Kısa bir alıntı ile bitirmek istiyorum.
"Ölüm geldiğinde ise herkes aynı körlüğe bürünmüş olacak"