Kitabı okurken, yazmayı düşündüm bu kez..
O kadar ayrıntı, o kadar bilgi birikti ki içimde, her birini hatırlamak zor olur diye korktum.
Muazzam bir eser, bu elimde tuttuğum.
Soluksuz okumak dediklerini yaşattı - yaşatıyor, bana.
Adı gibi aslında; OLASILIKSIZ.
Ama;
Adam Fawer yazarsa, OLASILIKSIZ bile bin olasılığa bölünür.
Çünkü, yazarımız inandırmakla, yaşatmakla, kalemiyle büyülemekle tanınıyor.
O, sonunda kitabı kalbinize, zihninize, bütün algılarınıza öyle bir bağlar ki, asla unutamazsınız. Neye uğradığınızı şaşırır, kitaba başta yüklediğiniz bütün mantığı ve anlamı unutursunuz!
Aslında bütün olasılıkların tek bir sonuca çıkmak icin çırpındığını düşünürsünüz.
Allahım.. Spoiler bile veremiyorum, o kadar derin, o kadar uzun bir mevzu bu :))
Kitaba dair;
Okudukça sorguluyor, araştırıyor insan.
Geçmişi, geleceği, şimdiki AN’ı.
Fiziği bana öğretmenlerim bile bu kadar sevdirememişti.
Araştırmaları okurken heyecanlandım, kendi içimde hangisini daha mantıklı bulduğumu düşündüm, bilmediğim terimleri internetten araştırdım. Kitabı okumadım, onu kendime defalarca, kendi içimde bir sunummuş gibi anlattım.
- Çok kaliteli incelemeler okudum kitaba dair.
Üstüne katamayacağımı biliyorum, ve bu yüzden o incelemeleri yazanlara da Teşekkür ediyorum. Kitabı okumamda en büyük etken, okuduğum o çok iyi incelemelerdi.
Nedendir bilmem ama, Adam Fawer ve Dan Brown kitaplarını benzetiyorum. İcerik olarak değil belki ama, stil olarak benzediklerini düşünüyorum. Ve her iki yazarın da kitaplarını okurken heyecandan sayfaları yalayıp yutuyorum.
Adam Fawer karakterlerini o kadar iyi kaleme alıyor ki, gözümün önünde canlanıyor her biri.
Özellikle Grimes, okumaktan keyif aldığım bir Karakter.
Olayları onun açısından dinlemek oldukça zevkli ve eğlenceli.
Gerçek hayattan fırlamışçasına gerçek bir karakter o.
Hayata ve olaylara bakış açısına bayılıyorum :) Patron ve Çalışan ilişkisini somut bir şekilde gözler önüne seriyor.
Bilim bize ve dünyamıza ışık tutmak icin ne kadar da can yaktı.., diyorum sayfalar ilerledikçe.
- Bu kitapta sanırım unutamadığım iki bölüm, daha doğrusu ölüm var; DaSouza ve Martin Crowe.
Martin Crowe benim gözümde bu kitapta çok ayrı bir yere sahip.
Son nefesine kadar kızı icin çırpınan çaresiz bir baba.. hayatını kızına adayan bir baba.
Ve, Dasouza.. onu anlatacak kelimelerim yok sanırım.
Ve nitekim.. tahmin ettiğim gibi.. Olasılıklar onların dünyasını birbirine bağlıyor. Bu da beni ayrı bir duygulandırıyor..
İnanılmaz.. ortalara kadar kitabı Empati ile kıyasladım, Empatiyi daha çok sevdiğimi düşünmeye başlıyorum ki.. o son 3 bölümü okuyorum ve fikirlerimi altüst oluyor. Kalbimden vuruluyorum.. kitaba aşık oluyorum!!
Sonu bu kadar müthiş bağlanan, bir nakış gibi her olayın, her olasılığın bu sonuç icin işlendiğini anlatan başka bir kitap tanımıyorum.
Eşsiz bir eser.. tarifsiz.
B A Y I L D I M.. ️ Okuyun derim
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.