Bu zamanlarda yaşayan insanlar olarak, hepimizin fotoğraf, gazete kupürü gibi belgeleri arşivleyerek, yaşadığımız toplumsal olayları gelecek nesillere aktarmamız gerektiğini düşünüyorum.
Ahmet Ümit'in kitabında, toplumun kanayan yarası olan bazı toplumsal olaylara yer vererek gelecek nesillere aktarması da kitabı benim gözümde daha değerli kıldı.
Başkomiser Nevzat, yardımcıları Ali ve Zeynep gibi kitaptaki bütün karakterler bizden biriydi.
Yılbaşı gecesi sokak ortasında işlenen cinayetle Tarlabaşı'nda yaşanan hayatları aralayıp, İstanbul'un tarihi ile de harmanlayınca güzel bir eser çıkmış benim için.
Yazar her karakterden önce şüphelenmemizi sağlayıp sonra o şüpheleri tek tek çürütse de acabalarla bırakıyor okuru. Sonunda aklımızdan geçen karakterlerden biri katilimiz, ama kim?
Kitapta sevdiğim ayrıntılardan biri de şu korona günlerinde elimizden hijyen için düşürmediğimiz kolonya ile ilgili Nevzat Başkomiser'in, ''Hoş geldin faslından sonra hemen kolonya ikram edildi. Aptalca gelebilir, ama gitgide kaybolmaya yüz tutan bu eski geleneklerle her karşılaştığımda içim ısınır, büyük bir mutluluk duyardım. Mis gibi limon kolonyası kapladı küçük salonun her yerini.'' dediği satırları okurken, ''merak etme Başkomiserim korona hatırlattı o eski gelenekleri bize ama 400 ml'sine 7 tl verdiğimiz kolonyaya artık 30 tl öderken bizim içimiz pek ısınamıyor'' demekten kendimi alamadım.
Zeynep'lerin evindeki yemekte Ali'nin süklüm püklüm halleri ve milli yemeğimiz kuru fasulye, pilav, sarma, dolma da benim içimi ısıttı, daha bir benimsetti kitabı. Biz de yemeğe gelen misafire portakallı ördek ikram etmiyoruz zaten.
Pek polisiye roman sevmediğimden, okuduğum ilk Ahmet Ümit kitabıydı ama son olayacak.
Ha unutmadan! yazarın kitabın bazı bölümlerinde satır aralarına yerleştirdiği enfes eserlerin şarkı sözleri de çok hoş bir ayrıntıydı.
Ne diyordu bir satır arasında Zeki Müren;
''Rüzgar söylüyor şimdi o yerlerde bizim eski şarkımızı,
Vazgeç, söyleme artık, hatırlatma mazideki aşkımızı...''
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.