Ivan Sergeyeviç Turgenyev(1818-1883), yazarımız Rusya'nin Orel şehrınde dogmustur. Varlıklı bir aileye mensup olup Albay bir babanın evladıdir. Çoçuklugunda özel okullarda egıtim görüp, özel ögretmenlerden ders almıstir. Henüz çocukken Almanca, ilgilizce ve Rusça'yi anadali gibi konuşmuştur. Çok iyi universitelerde Rus Dili edebiyatı ve Felsefe egıtimi tamamlamistir. Gercekcilik akımının öncülerindendir. Şöhretini, 1852 yılında "Bir Avcinin Notlari" ile pekiştirir. Babalar ve oğullar başyapıttir. Yazarın kısa biyografisinden sonra romana gelecek olursak; kitapta, Bazarov adinda bir başkarakter mevcut. Dostoyevski deyince, zihnimizde Raskolnikov nasil canlaniyorsa, Babalar ve oğullar deyince de zihnimizde kendisini canalandiran Bazarov karakteridir. Ve bu karakter çok zeki olup, kendini begenmiş,güçlü kışıliği olan, sorgulayan baş kaldıran, otorite kabul etmeyen birisi ve gururunu ciddi şekilde önplanda tutan fakat aşka yenik düşen yapiya sahip. Ozellikle nihilist( hiç anlamına gelen, her seyı anlamsiz görmek) felsefesi akımına kendisini kaptırip felsefesini hayatı boyunca uygulamaya gecirmistir. Romanimizda daha çok aristokrat-nihilist, genç- yaşlı kuşagı catışmasıni görmekteyiz. Bazarov ve Arkadiy'in güzel dostluklarini ve Arkadiy'in Bazarov'u tıpki bir ogretmeni gibi görüp ona her türlü konuda rehber olmasinin mutluluğunu ve saygisina tanık olmaktayız.lakin şurada bunu belirtmek gerekir ki;Arkadiy, Bazarov'a hayran olmasina ragmen ondan kopmak zorunda kaliyor. Çünku romantizm karsı olan Bazarov'dan soyutlanip bir aşk yaşayip, yuva kurma cabalari icerisinde bulur kendisini Arkadiy... Bazarov toplumu degistirmeye eski rus tutuculugunu ortadan kaldirmaya calisiyor fakat ne yazikki bu savaşta yenik düsup piyemi( kan zehirlenmesi) hastaligindan ötüru bizlere veda ediyor. Inanmadigin din ve bilimde onu ölümden kurtaramiyor. O ölünce toplum da rahatlıyor. Çünkü radikal fikirli olanlar sevilmez. Bozguncudurlar, sersridirler. Onlar ölünce topum düzelecek zannedilir ama toplum hep aynıdir. Zaten Bazarov öldukten sonra kitap gecen ve diger insanlar icin kullanilan:"Hepsi güzelleşmis, olgunlaşmıs gibiydiler, herkes biraz üzüntu duyuyordu ama aslinda hepsi mutluydu." Ifadeleri toplumun vasatlığa aykıri kisilere olan tutumlarini cok net bir sekilde gözler önüne seriyor. Acaba diyorum, hepimiz degısimden ve gerceklikten korktugumuz icin mi Bazarov gibilerini Pavel petroviç ugruna harciyoruz? Sicak ve samimi görünüp lakin iliklerine kadar sahtelik kokan kişileri, soguk ama dürüst ve gercekci olanlara degisip bir nevi kendimizi de kandimis olmuyor muyuz?
·
47 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
veysel tt
Gönderi Sahibi
Okudugum kitaplarin yazarlarini, hayat hikayelerini her zaman merak etmisimdir. Bundandir ki yazarin biyografine sizin nezdinizde fazla, ama benim nezdimde ufak bir sekilde degınmişim yalnizca. Lakin tavsiyenizi dikkate alip bu dan sonra daha dikkatli olmaya calışırim. Tesekkur ediyorum.