Kitaptan alıntıdır!
Ben ikide birde böyle oluyorum, bazen bütün insanları boyunlarına sarılıp öpecek kadar seviyorum, bazen hiçbirinin yüzünü görmek istemiyorum.
Bu nefret falan değil... İnsanlardan nefret etmeyi düşünmedim bile... Sadece bir yalnızlık ihtiyacı...
Dilinin ağır olup bu kadar akıcı ve etkileyici olması insanı hayrete düşürmüyor değil. İnsanın içindeki duyguları tekrar düşünmesine neden olacak bir kitap. Sabahattin Ali'nin en sevdiğim kitabı oldu kendisi .