Ben az önce ne okudum,ne ara ağlamaya başladım bilmiyorum.Tek bildiğim romanın beni başka diyarlara sürükleyip,bütün acıları kalbimde hissettirmesiydi.Şah için de üzüldüm,Sultan için de.Ömer için de ve tabii ki Kamber için de.Son sayfalarda artık etrafı algılamayı bıraktım ve nehirin akışına kapılan bir yaprak gibi aktım,gittim.Böylesine naif bir dil ben zaten başka yazarlarda rastlamadım.Kurgu,İskender Pala’nın her kitabında olduğu gibi insanın aklını uçuran tarzda.Romanın doğruluk payının olduğu tarihi kısımlarsa beni oldukça aydınlattı.Bu kitabı bitirdikten Hemen sonra yeni bir kitaba başlamak istiyordum ancak etkisinden ne zaman kurtulabilirim bilmiyorum.O kadar güzeldi ki anlatacak kelime bulamıyorum.İskender Pala’ya böylesine harikulade romanlar yazdığı için çok minnettarım,lütfen yazmayı hiç bırakmasın...Okuyun,okutun arkadaşlar.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.