Okurken istemsizce satırların bir parçası olmuş halde buldum kendimi. Belki yaraların tanışıklığı, belki her yaranın bir başka yaraya akraba olduğu gerçeği, bilmiyorum. Ama en ufak bir sancısı olan herkese bir parça sızı vadeden bir kitap. Bir yandan dilin akıcılığı, diğer yandan başlardaki olağan kalıpların kenarında gezinirken kalıp dışılığın kitaba bulaşması, ve bir yerlerde bilinmezliğin gizemini çözmenin rahatlığı. Kitabın başında duvarda asılı bir silah varsa sonunda patlar demişti lisede edebiyat hocamız alıntılama yaptığı bir sırada. Yıllardır okuyorum, ve o silahlar kitap sonunda hep patlıyor, kilitler açılıyor, gizemler çözülüyor...
··
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.