"Yeryüzünde kırgın bir çocuk kalmayana dek yazacağım" cümlesiyle başlıyor yazar kitaba. Bir insanın bu amaçla bir şeyler yapmaya çalışması (işin kalitesi bir yana)çok değerli diye düsünüyorum.
Gelelim kitaba...isminden de anlaşılacağı üzere daha çok aile içindeki çocuğun yerinden, ailenin özellikle de annelerin yaptığı yanlışlardan ve bunların çocuk üzerinde ne denli etkili olduğu gibi konulardan bahsediyor.Tabi burada öğretmenlerden,çocuğun içinde bulundugu toplumdan da söz ediyor . Çoğumuzun anlamadığı hatta anlamaya bile calışmadığı çocuğa karşı bir pencere açıyor ve onları anlatmaya çabalıyor yazar. Bunu yaparken ozellikle de ailelere yonelik cok net bir sivri dil kullaniyor. Bu da etkileyiciliğini arttırıyor söylediklerinin. Okuduğunuzda aslında günlük hayatta sıklıkla karşılaştığımız, çocukken bize yapılan, hatta bizim de çocuklara yaptığımız birçok konudan bahsediliyor. Bu yönüyle okuduklarımızın akılda kalıcı olmasına katkı sağlıyor diye düşünüyorum. Yapılan iş her ne kadar güzel bir amaca hizmet ediyor olsa da kitabı bitirmek beni hayli zorladı. Başlarda güzel ilerlerken tekrarlanan cümleler, konular okumamı zorlaştırdı. Ayrıca yazar Alice Miller'a duyduğu hayranlığı farklı bir boyuta taşımış diye düşünüyorum. Öyle ki Alice Miller'dan doğrudan ve dolaylı ćok kez alıntı yapılmış. Yazar her bahsettigi konuda Alice Millerin da soylediklerini eklemiş. Bu alintilari kitaptan cikarsaydik kitabın kalınlığı gözle görülür sekilde azalırdı. Okumamı zorlaştıan en büyük etken sanırım bu oldu.Kitapta bazı deneylere, olaylara kaynak gösterilse de sundugu başka bilgilerde de kaynak gösterilmesini isterdim. Bunların dışında kitap gayet anlaşılır ilerliyor. Hayatında yolu çocuklarla kesişen ve bu konuda günlük dilde okuma yapmayı isteyen kişilere önerebilecegim bir kitap. Fakat yazarın sivri dili sizi biraz korkutabilir dikkat! :)
·
100 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
