Sokrates ve öğrencilerinin doğruluk ve iyilik arayışı, bu anlamda fikir alış verişleri bir ütopyadan çok fazlasıdır. Düşünmeyi ve tartışmayı olağan konuşma içerisinde kasmadan fakat dikkatle yaparken bir devletin temelleri atılmak istenmiştir. Doğruluktan bahsederken eğriliği de bir o kadar inceler ve bir çok kavramı zıddıyla açıklar ve çürütür. Doğruluk ve iyilik arayışı, akıllıca düzenlenmiş bir toplum vaad eder. Fakat bu devlette insanlar birbirine eşit değildir. Platon Devleti’ nde üç sınıf vardır; yönetenler, savaşanlar ve para kazananlar. Hiçbir şey hiçkimsenin malı olmayacak , her şey herkesin malı olacak derken bile tüm halk değil, ülkeyi yöneten seçkin kişiler düşünülmüştür. Devleti koruyan bekçilerin erdemli olması gerektiğine, ve buna engel olacak mal-mülk hırsından evlat kayırmaya kadar her türlü ahlaki kaygı için devlet ve birey önerileri sunulmuştur. Birey eşitliğine inanmadığı gibi demokrasiye de inanmamaktadır. Görünüşte demokrasinin güzel olduğunu düşünse de demokrasinin de giderek zorbalığa dönüşeceğinin farkındadır. İçinde yaşadığı toplumun kötü yanlarını açık seçik eleştirmekten korkmamaktadır. Eleştirirken toplumun sanat anlayışını bile eleştirir ve şiirlerde, tragedyalarda değişikliğe kadar gider. Hem beden hem kafa eğitiminin önemine vurgu yapar. Sağlıksız bedenin iyileştirilmesi ya da ahlaklı insanın dönüştürülmesinden yana olmayıp; yok etme taraftarıdır. kafa ve beden olarak sağlıklı olanların baştan bir seçilme ve eğitimle var eder. Her insanın iyi olacağı sadece bir işte uğraşmasına müsaade edilir.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.