Bitti. Şöyle bir film şeridi gibi geçti Memed’in hayatı gözümün önünden. Kalbim buruk kaldı. Hayallerimiz yıkıldı Hatçe’yle sanki bütün hayaller olmuş gibi gülüyordu oysa ki o.
Aktı gitti olaylar yanımdan, sanki onlarla bir sağa koştum bir sola bir kurşunda ben yedim. Bir o dağa çıktım bir bu dağa. Kim konuşursa o yöne çevirdim başımı. Kaygılandım.Sonunda şimdi napacağız dedim Memed’e ama yine ses yok Memedde. Sessiz Memed Şahin Memed.
Öyle akıcı ki anlatım bir kurşun gözünüzün önünden vız diye geçiyor siz okurken, duruyorsunuz bütün karakterler size bakıyor okumanı bekliyorlar ki onlar da devam etsinler.
Bir düğüm attı son sözler boğazımıza bininci düğüm oldu.
Bir Recep Çavuş vardı. Recep Çavuş konuşurdu da gözüm hep Memed de olurdu. Recep Çavuş ani tepki veriyordu irkilir bakar yine başımı sessiz sessiz yerde çömelen Memede çevirirdim. Yazar öyle yazmış ki ince ince işlemiş karakterleri bilincimize benim odağım Memedken çavuş silik bir karakterken ya da ben öyle sanırken Recep çavuş öldüğü an İnce Memedle derin bir vay çavuşum vay çekmişim. Boğazımıza düğüm olan bir çok olay vardı elbette ki ama o an boğazımdaki düğüm çözüldü de gözyaşı oldu işte. Ne derdi vardı Çukurova’yla acaba onca olay varken beni etkileyenlerin başında gelmesi belki benim derdimin de Çukurova’da oluşuydu. Her insanın derdi vardır elbetteki bizimki de Çukurova’da işte.
Diyecek çok şey var ama en iyisini Yaşar Kemal demiş . Ben ise Memedin için için yanan yüreği için ‘ Vay benim başım vayhh ‘ diyorum. Çukurova’dan sevgilerle.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.