"Gregor Samsa bunaltıcı ve kabus dolu bir uykudan kendini dev bir böceğe dönüşmüş olarak yatağında buldu" bu cümle bana kalırsa gelmiş geçmiş en iyi giriş cümlesidir.
Franz kafka bu kitabında böcek metaforu üzerinden yalnızlığı anlatmaktadır bizlere. Öyle işlemiştirki yalnızlığı iliklerimize kadar hissederiz. Bu kitapta bir annenin bile şayet işe yaramazsa ve yükse kendi evladının ölümünü isteyebileceğini anlatır...
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.