Kitap başlarda biraz sıkıcı şekilde ilerliyor ama bir süre sonra akıcı hale geliyor. Olaylar çok gerçekçi bir biçimde anlatılıyor. Aile açlık çekerken biz kitap başında o açlığı hissediyoruz. Evsiz kaldıklarında, hasta olduklarında, üzüldüklerinde ve az da olsa sevindiklerinde biz de onların yanındaymışcasına o anları yaşıyoruz. Çaresizliğin, hayal kırıklıklarının, yoksulluğun yani kısacası acının romanı Gazap Üzümleri. Kendi hayatımdan parçalar gördüğüm için bende çok derin izler bırakan bu kitabı bitirdiğimde derin bir of çektiğimi hatırlıyorum. Bu değerli romanı herkese tavsiye ediyorum.
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.