Dawson & Ada
Okumaya başlarken şunu farkettim. Kitap karakterlerin anlatımıyla değil, yazarın anlatımıyla ilerliyor ve bu da yanında avantaj ve dezavantajlar getiriyor. İlk başlarda diyaloglarda zorluk çektim ve inşallah aldığıma pişman olmam diye düşünmüştüm. Bazı diyalogları ikinci ve belki üçüncü kez tekrar okuyarak kimin kimle konuştuğunu kavrayabildim. Fakat olaylar ilerleyip açılmaya başladıkça bu anlatım tarzının getirisi de benim için büyük önem kazandı. Çünkü bu sayede bir karakteri baş karakterin gözüyle değil, tamamen olayların dışında kalan yazarın anlatımıyla daha açık bir şekilde öğrenmiş oluyoruz. Bunun dışında baş karakterler dışındaki karakterler de epey önemli ki onların aralarındaki aşkı da yazarın anlatımıyla daha açık ve kolay bir şekilde öğrenebiliyoruz. Ben başkarakterlerin anlatımıyla yazılan kitaplar okumaya alışkan olduğumdan dolayı olsa gerek başlarda karamsar davranmış olsamda son derece memnun kaldım. Daha kitabın ilk sayfalarında teori üretmeye başlamıştım ve sonra kendime daha kitabın başında olduğumu hatırlatarak bunlara son verip kitabın beni sürüklemesine izin verdim. En azından bir tahminim doğru çıktı. Beni yormaktan çok rahatlatan bir kitaptı diyebilirim. Konusuna rağmen ağır bir kasvet gibi üstüne çöken bir yoğunluk yoktu bu kitapta.
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.