Kitabın en başından Kafka’nın “Benim özüm korkudan bir şey değildir.” cümlesini vermekle aslında başından bize kitabı anlattığını göremeyeşimizin hayal kırıklığı sonundan anlaşılabiliyor. Kitap tamamen benlikten ve insanın kendi korkusundan yola çıkarak anlatıyor kitapta korku egemen. Dönüşüm kitabında olan başlangıç burda da hemen hemen aynı K. Bir sabah aniden uyanıyor ve asılsız ne olduğunu bilmediği bir sebepten mahkeme denilmeyecek kadar seviyesiz bir yerde serbest bırakılıp ama tutuklanıyor. Daha sonrası aslında kitabın hep sonuçlanacağı kısmıyla ilerliyorsunuz yer yer merakınızı çok arttıran ama bazen de yeter artık sonu ne dedirten bir kitap oldu benim için. Şey gibi merakla izleyip sonunu göremediğimiz bir film aslında ben sürekli K. nın rahatlığından, ki bana geçirmiş olduğu bir etki olmuş, sürekli kurtulacagını ve bir rüya veya gereksiz yapılmış bir şaka gibi düşündüğüm oldu ama sonuna gelince hiç beklemediğim bir sonla karşılaştım bu bir hayal kırıklığına uğrattı ama kitabın başında olan sorulara sadece sorular kattı hiç cevap alamadım dediğim givi sıkıldığım ve ilgimin arttığı yerler oldu bazı tasvirler üzerinde uzun düşünülebilse belki daha iyi anlaşılır en azından benim düşüncem keyifli okumalar :)
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.