Insanlar genelde yaşadığı acıların en büyüğünün kendisinde olduğunu düşünür. Sanırız ki bir tek bizim derindir yaralarımız. Bir-tek bizim acılarımız en büyüktür anlatamadığımız ve bir tek bizim içimizde kopan fırtınalar en büyük tahribata yol açmıştır.biliriz vardır bizim gibi bizden de fazla acılar çeken insanlar olduğunu da yine de bizim derdimiz ağır gelir bize.işte bu kitap gösteriyor bize, dert de neymiş canım dedirtiyor. Ala, başarılı insanların hayat hikayelerini okudum da sen hepsinden de zorunu basarmissin.Gipta ettim, ben olsam o acilarin ustesinden gelebilir bilir miydim mumkun değil diyorum kendime.dusunmesi bile beni gerçekten korkutuyor.
Okurken hicbir ihtimal vermiyor insan bir kız çocuğunun başına bunların gerçekten gelmiş olmasi , hem de öz annesi tarafından. Babanın rolü fazla değil sadece bekledim biraz daha sorumluluk sahibi olabilirdi.bir kız çocuğunun etrafındaki tüm insanların mi vicdanı kurumuş arkadaş .kimsenin mi kalbinde merhamet kırıntısı kalmamış. Hayretler içinde ve insanın yüreğine saplanan kocaman bir acıyla okuyacağı kitap. Kitaptaki Aslan bey amcayı da atlamamak gerek.hani etrafımızda vardır ya huysuz amcalar. Aslan bey sayesinde o amcaların kalplerinin yumuşak olabileceğini hatırlayacam hep.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.