Şimdi, öncelikle okuması çok rahat, dili çok sade. Orta kalınlıkta olmasına rağmen akıp gidiyor. Konu zaten tarihin karanlık tarafında kalmış bir karakteri az da olsa aydınlattığı için ilgi çekici.
Ama okuduğum en iyi roman veya okuduğum en iyi tarihi roman demek diğerlerine çok büyük haksızlık olur. Sonuçta ben bi edebiyat uzmanı değilim tabiki de. Yaptığım değerlendirmeler sadece benim naçizane kendi fikirlerim.
Eğer sanat veya edebiyat olarak bakarsak bence çok yavan bir anlatımı var. Yani Gülün Adı ile karşılaştırıldığında (tarihi roman olamsından dolayı bu örneği verdim) yanına yaklaşmasının imkanı yok. Bu tabi okunmasını kolay kılıyor.
Bana göre kurguda da sanki biraz sıkıntı var. Bir çocuk geliyor ve siz onu üç ayda fedai olarak yetiştirebiliyorsunuz. Üç ayda insanı ikna edip inancını belki değiştirebilirsiniz ama birisini öldrmeyi öğretmek bana bu kadar kolaymış gibi gelmiyor.
Sonra ana karakter İbni Tahir okura zehir gibi zekası olan, akşı başında bir çocuk olarak tanıtılıyor. Fakat bu zeki çocuğu Sabbah üç ayda fedai yapıyor, Nizam, 10 dakikada ölümüne inandığı Sabbahın şaklaban olduğuna inandırıyor, sonra bunun üzerine intikam almak için (Sabbahı öldürmek) tekrar Alamuta gidiyor, Sabbahın karşısına çıkıyor ve 10 dakikada onu affediyor. Yani özetliyim; 3 ayda fedai, 10 dakikada intikamcı, 10 dakikada filozif Avni oluyor. İlginç
Ana karakterlerden bir diğeri de Halime. Kitabın başında ben sandım ki olaylar iki farklı bakış açısı ile anlatılacak ama öyle olmadı ve Meryem kayboldu hikayenin içinde. Toplamada sıfır gibi, olmasa da olurdu. Yani ölümü bile bilmiyorum işe yaramadı. Atladı öldü bulundu gömüldü.
Başında dediğim gibi okuduğum en iyi roman değil ama kafa dağıtmak için okunabilir. Eğer bir saygısızlık yaptıysam herkesten özür dilerim. İyi okumalar.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.