Bıçakçı'nın en sevdiğim iki kitabından biri olarak bahsedebilirim artık Veciz Sözler'den, diğeri tabii ki Bizim Büyük Çaresizliğimiz.
Sulhi ile Hasan'ın içinde neşeyi ve kederi aynı anda barındıran dostluğu, karşılarına çıkan kadınlarda müthiş bir çaba ile sevecek bir bakış bir duruş aradıkları ama sonunda hep un ufak oldukları günler... "Ankara'nın bir denize, bir göle ya da heybetli bir dağa çıkmayan ama bir özleme, bir hatıraya çıkan sokaklarında" yürüyor gibi hissettim. Okurken Ankara'yı, içindekileri; içindekilerle kışın sonsuz bir gri ve ayazda üşümeyi, baharda iğde kokulu sokaklarda mayışmayı... Yani şimdilerde varlığını yalnızca birer hatıra olarak sürdüren o günleri çok özledim.
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.