İlk okumaya başladığımda ön yargılı davranıp okurken zorlandığım için bir kenara bırakmıştım, bu karantina günlerinde kütüphanemde "beni oku" diye gözüme ilişen kitaplar arasındaydı, ön yargımı kırıp yeniden başladım .iyi ki başlamışım . Ancak okunması gerçekten maharet ve sabır isteyen hatta tekrar tekrar okunsa ancak anlaşılabilecek türden bir yapıt.
İnsanın içinden kendisiyle konuşmadan geçirmediği bir an yoktur. Kitaptaki baş kahramanımızda bu konuşmanın fazlasını görüyorsunuz, çoğunlukla kendinizden bir şeyler bulacağınız konuşmalar kitabın sonlarına doğru Hikmet de psikolojik bir rahatsızlık olarak ortaya çıkıyor.
Hikmet içinde kendinden onlarcasını taşıyan , içindeki Hikmetlerle psikolojik bir savaş veren kahramınımız. hayatını emekli Albay Hüsamettin Bey ile tiyatro oyunu yazarak kazanmaya çalışan Hikmet, kitabı okurken uyun içinde oyundaymışsınız hissini size tattiriyor. Hatta kendisi bile bazen oyunlarına kendini o kadar fazla kaptırıyor ki içindeki Hikmetlere oyunlarında rol veriyor. En çok da bu yönüyle kitabı seviyorsunuz .
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.