Hakan Günday..
Her kitabını büyük bir merakla okuduğum yazar. Acaba yine hangi bilinmezliğin içinde olacağım acaba kendimi nerde kaybedip nerde bulacağım diye başlıyorum kitaplarına. Kinyas ve Kayra da öyle. O kadar güzel bir kitapki hangi cümlesinden başlasam hangi cümlesinden bitirsem. İnsanın içi her zaman dağınıktır. Bunu kendi yapar. Ve yaptığına suçlu arar buna rağmen bu dağınıklıktan çıkmak için yol arar ararken ya sonunda kendini bulur ya da dağınıklarıyla kendine son verir. Kinyas kendini buldu. Kayra ise kayboldu. Hepımız bırer Kinyas ve Kayrayız. Hepimizin içinde ikiside var önemli olan hangisinin ağır bastığı. Kitabı okurken önce ikisi gibi kendimi kaybettim sonra buldum tekrar kaybettim tekrar buldum. İçimdeki Kinyas kazandı. Mücadelesi, yaşama sevinci, umudu ya sizin?
Severek okuyacağınız okurken de bir anda üç kişinin mücadele ettiğini görceğiniz bir eser. Siz, Kinyas ve Kayra
Kinyas ve Kayra bitti. Üzgünüm
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.