Puan vermedi·632 syf.··
Beğendi
·2020 23. kitabı
·8 günde okudu
·Okunma: 08 Nisan 2020 08:48
Oblomovluk, tembelliğin son raddesi. Okurken insana bu kadarda olur mu dedirten, bazen 'harekete geç be adam' diye içten içte insanı çıldırtan bir erteleme hastalığı, yapmama, yapmak istememe hastalığı. İlerleyen bölümlerde Oblomovkayi tanıdıkça ister istemez Oblomov'un bu duruma teslim olmasına hak veriş.
Bazen arkadaşlar arasında günümüz Oblomovlarını tanımlamak için kullandığımız bir tabir vardır, 'portakalını bile annesi soyan bazı kişiler'. Bu kişiler ileride evlendiklerinde de portakalını eşlerine soyduruyor çoğunlukla. Naz yapmak, biraz ilgi görmek isteklerinin tamamen dışında bu söylediğim. Çoğu şeyi fedakarlık sınırları dışında karşıdakilerinden bekleyen kişilerden bahsediyorum. Evet bu örneklerin Oblomovla ne alakası var? Oblomovka' da aşçılar, dadılar arasında büyüyen Oblomov kadar şanslı olmayan bu kişiler bu imkanlar dahilinde eminim bir Oblomov olurlardı. Yani günümüzde de adı konmamış birçok Oblomov var kanaatimce.
Bu kısım spoiler olabilir!
---Peki Oblomov Olga ile evlenseydi değişir miydi? Kitap boyunca bu soruyu sordum. Aşk gerçekten bu tembelliğe galip gelebilir miydi? Ben çokta mümkün görmedim açıkçası.---
Bu kitabı çoğu kişiye sevdiren şeyin ne olduğunu düşündüm çokça. Evet Oblomov'un kararsızlığı, gereksiz vehimleri, hareketsizliği kitabın bazı bölümlerinde okuyucuyu sıksa da yine de seveni fazla bir kitap. Klasik bir klasik işte dedirtebilir çoğumuza. Bence Oblomov kitabını sevdiren Oblomov karakterinin kendisiydi. Çoğu incelemede gördüğümüz 'herkes biraz Oblomov'dur' sözü bu kitaba olan beğeninin cevabı. Gerçekten düşününce bende bazen Oblomov'um diyebilirim. Kimi zaman yapmak istemediğim bir şeyi, çok basit birşey bile olsa içimden o istek gelmediği sürece kimse bana yaptıramaz. Ya da kimimiz sebepsizce Oblomovluk yapmak istemiyor muyuz bazı zamanlar. 'Bugün işe gitmesem, bugün bulaşıkları yıkamasam yemek yapmasam ne olur mesela?' İtiraf ediyorum 'neden ütü yapıyoruz ki, kıyafetimin kırışık olması kimin umrunda ben içinde mutluysam' bile dediğim oldu Tabiki bu Oblomov'un ki kadar karaktere bürünmüyor bizde. Kısa, küçük Oblomovluk kaçamakları sadece.
Kitabın doğu-batı benzetmeleri üzerine arkadaşlar cok güzel yazdıkları için tekrar etmeyeceğim. Benim görüşlerim düşüncelerim bu şekildeydi. Bana yoğun Tanpınar okumaları arasında bir soluk alma gibi geldi bu kitap. Edebi yönden zengin olmasada bir durumu, olguyu, bir karakteri ortaya koyması açısından ben kitabı beğendim.
Sayfa sayısı olarak hacimli bir kitap olsa da çoğunlukla dialoglardan oluştuğu için akıcı diyebilirim. Herkesin içerisinde bulunan küçük Oblomovcuklar hatırına okumanız tavsiye edilir. Oblomovla tanışmanız dileğiyle.
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.