·168 syf.··Beğendi
···Okunma: 01 Mayıs 2020 21:30 İlk defa bir kitap hakkında inceleme yapıyorum ve gerçekten incelenmeye değer bir kitap olduğunu anlıyorum.
Öncelikle beyaz gemiye karşı büyük bir ön yargısı olanlardan biriyim neden mi dersiniz kitabı ilk defa 5. Sınıfa giderken öğretmenimin baskısıyla elime almıştım baskıdan dolayımı bilmiyorum o zamandan beri beyaz gemi hep bende bir travma etkisi yaratmıştı ne zaman kitaplığımda görsem hemen gözlerimi kaçırır içimden Cengiz aytmatov ne kotu bir yazar cok kötü eserleri var derdim. Tesadüf eseri abim beyaz gemiyi kitaplıkta görmeyip tekrardan sipariş etmiş kargo eve varınca çok dalga gecmistim aynısının kitaplağımızda olduğunu ve çok kötü bir roman olduğunu söylemiştim fakat abim yanıldığımı söyleyip etkisinde bırakan bir roman olduğu için aldığını söyledi. Çoğu gece yatarken aklımda beyaz gemi vardı acaba yanılıyor muydum ya çocukluk aklımla kitabın kötü olduğunu bilinç altima yüklediysem diyerek kendime kızmaya başladım ve bir gece yarısı okumaya karar verdim. Tam 11 yıl sonra tekrardan okuduğum bu günde ne cahil bir insan oldugumu anladım böyle güzel bir yazar ve esere nasıl haksızlık ettim diye içim içimi yiyor şimdi kitabın başında oturmuş mümin dede ve çocuğa ağlıyorum.
Kitaba gelirsek yazar duyguları okuyucuya o kadar çok hissettiriyor ki üzülmemek elde değil mümin dede bir babayı o kadar güzel tavsir etmiş ki ne kadar inancına aykırı da gelse evladının mutluluğu için bütün inandıklarını kendi eliyle ateşe vermişti. Bekey teyze ah bekey teyze ne kadar da çok benziyorsun öz teyzeme insan sevgisi artık bu boyutta ev çocuk olmazsa olmazlardan sevgi bu kötü dünyada yitip gitmiş yerini mal mülk almış. Keşke kitabin içine giripte biz kadınlar erkeklerin egemenliği altında yaşamak zorunda değiliz bekey teyze kalk ayağı elimi tut diyebilseydim. Peki ya orozkul sevgisiz orozkul bana bu günlerde iş verenlere benziyor gibi bütün dünyanın sahibiymis gibi görenler gibi bir nevi kapitalist sistem.
Ve çocuk her şeyiyle saf çocuğum dünyanın kötülüklerine çocuk düşünceleri ile ne güzel baş geliyordu koskaca insan beyninin düşünmediğini düşünen çocuk insan sadece çocukken insanmış onu anladım sonuna gelirsek herkes sonu için konuşmuş çok başka olmalıydı diye bence Aytmatovunda dediği gibi yazılabilecek en güzel son buydu.
Şiddetle tavsiye eder iyi okumalar dilerim.
Ve çocuk kalbimle "Merhaba Beyaz Gemi, ben geldim!"