Bu kitap Dostoyevski’nin ilk yazdığı kitap olması bir yana, acıma duygusunu ve “sıradan insan” betimlemesini o yıllarda öylesine mükemmel betimlemiş olması ile ayrı bir yerde bende. Tamamen çıkarsız iki insanın birbirine destek mektuplarını okuyorsunuz. Etrafımızda gözlerimizi kapadığımız çok insanı tasvir ediyor aslında kitabında. İlk kez ilkokul yıllarında okumuş olduğum bu eseri yeniden okumak ve kitaplığıma eklemek büyük keyif. Ruhuna sağlık Fyodor.
·
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.