Bu kitap için yapılan en güzel yorum “hayat gibi” oluşu. Mesela karakterlerden biri, onu derinden üzen bir olay yaşıyor ve o şöyle geçiyor; “Çok üzüldü, sonra alıştı.”, “ Bir süre etkisinden çıkamadı, sonra unuttu.” O ‘bir süre’ ne kadar bilmiyoruz ama sonuç hep aynı. Sonucumuz hep aynı. Hep apayrıyız hem apaynı.