Kitabı okumazdan önce kitap hakkında yapmış olduğum küçük araştırmalar ve çevremdeki insanlardan duyduğum kadarıyla Bülbülü Öldürmek şişirilmiş bir balondan başka bir şey değildi. Öyle ki bu yorumlar moralimi bozdu ve "Okunmayı bekleyen o kadar değerli kitap var iken ben abartılmış bir kitap aldım." diye düşündüm. Kitabı bu ön yargılarla okumaya başladım. Belki beklentimin de düşük olmasıyla kitabı çok beğendim.
Kitap iki kısımdan oluşuyor. İlk bölümde, hikayeyi bize kendi ağzından anlatan, Scout Finch'in ailesini, yakın çevresindeki insanları ve yaşadığı kasabayı öğreniyoruz. İkinci bölümde ise kitabın asıl işlediği konuya dayanak olan siyahi (bunu ayrıca belirtmek bile utanç verici) Tom Robinson'un tecavüz suçlamasıyla yargılanmasını okuyoruz. Yazar bu olay üzerinden Amerika'daki ırkçılığın ne boyutlara ulaşmış olduğunu çok güzel bir şekilde anlatıyor okuruna.
Atticus Finch'e ayrı bir parantez açmak gerek: Böyle ırkçı bir toplum içinde başta kendisini ardından çocuklarını izole edebilmiş olması ve siyahın beyaza üstünlüğü olmadığı gibi beyazın da siyaha üstünlüğü olmadığını çocuklarına naif bir şekilde aktarabilmesi muazzamdı. Özellikle kitap sona ererken Atticus'un verdiği adalet dersine hayran kaldım. Bu bakımdan hukuk öğrencilerinin muhakkak okuması gereken bir eser.
Son olarak Scout karakterine değinmek istiyorum. Ben Scout'u çok cana yakın ve sevimli buldum. Yalnızca çocuklara has samimi çıkarımları çoğu defa yüzümü güldürdü. Bana Şeker Portakalı'ndaki Zeze'yi hatırlattı ve bu sebeple Şeker Portakalı tadı veren bir kitabı okuyormuşum gibi hissettim.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.